Le chocolat poulain

Monnaie de singe.

Fromage de tête

La souris d'agneau est une bâtarde

(c)Lo Tam-Tam, 2012.

Le Chat-Val de Troie (ou de deux)

(c)Lo Tam-Tam, 2012.

Beau-Père

Beau-Père es un film de 1981. Es de Blier. Lo realisator oblida la vena comica per trocejar una polida tragedia. De pensar qu'en 1981, leis enebits en amor èran benlèu mens pregonds dins la societat e podiam soscar ai sentits sensa lei baranhas de l'educacion e de la religion que banhan leis annadas 2000 e 2010. Eiritatge, sensa dobte, de 1968 e de la novèla ersa au cinèma. Mai sent ja la fin de sègle talament l'amor qu'i es mostrat pareis triste. Ben escrich, sens de la conversa mai tanben cinèma de l'intim. E la relacion quasi incestuosa nos fa pensar a una polida peça gregala. Un cinèma colhut. Entra Celina e Almodovar.  La signatura bela e personala de Blier. De descubrir sus la tela dau TAM.  

Bayrou, un gascon au poder.

Non, non. Es just una idèa que me venguèt...

Borgen, una femna au poder.

Borgen, una femna au poder sason doas. Polida seria sus ARTE, ben menada e complexa. Politicament, dins la narracion, es au centre la femna. Me demande perque dins totei lei serias politicas lei personatges son au centre. La responsa es-ti dins la question?

Ren

Pas de film. Pas d'enveja. La vida videnta. Ren. Ren. Tot es sec. Ren qu'arriba. Ren.

Je suis le Canal Saint Julien

Je suis le Canal Saint Julien es un libre beu, escrich per Jaume Maigne ais edicions Atelier Baie. Traucat au sègle 12, Sant-Julian es un canau desrivat de Duréncia e aiga lei terras cultivadas dins la plana de Cavalhon. Polidei fotografias, archius e dessenhs explicatius, s’acaba per un lexic provençau en doas grafias.

Je suis le Canal Saint Julien, Atelier Baie, 2012, www.editions.atelierbaie.fr

La votz de Jamie Cullum

La votz de Jamie Cullum me rementa  lo verd e lo blanc dei rotas d'Escossa. Promier grand viatge.

D'art e de ciné lèu lèu

Quauquei soscadissas sus meis aventuras visualas d'aquestei dos jorns...
Descubert sus Arte plus set: lo trabalh dau francés JR (es son nom d'artista que prenguèt a la seria preferida de sa grand, Dallas,  dins leis annadas 80) que resta a NY. Rei dau placardatge e la fotografia, te fa a gratis teis estampaduras se li mandas tei clichés e ton adreiça, version papier e poster amé un certificat de l'artista. A tu après de placardar tei fotografias onte lo desiras, dins ta vila, ton vilatge... Lo messatge causit soventei fes per leis amadors resta sempre politic. La fotografia per dire lei causas... Lo documentari sus JR nos fa descubrir l'atalhier Invisible Dog. Un endrech vident d'artistas en creacion.  Durent l'entrevista, veiretz tanben la famosa via d'erbas e d'aubres bastida per leis estajants de NY sus lo camin ferrat abandonat que traversa la vila: the high line http://www.thehighline.org/. Un de mei mai grands remembres de la Poma. Sentiretz parier lo  biais positius deis estajants. Sempre en creacion, sempre en activitat de la ciutat que fa jamais sei nuechs. Lo galarista d'Invisible Dog  fa comprene qu'una tala creativitat es pas possibla a Paris.http://videos.arte.tv/fr/videos/square--7026958.html

A la video a la demanda, The Descendant onte Cloonney se perd dins un melo sensa nom. La femna es a defuntar, lei chatas son afrosas amé lo paire e lo paire baileja lo tot per tornar trobar sa plaça dins aqueste rambal. Lei paisatges deis illas fan benlèu viatjar. Mai lo tot manca de ritme. Lo liame uman amé la familha e la maire es interessant pasmens. Se laissa veire amé una tisana.

Sus M6 Replay: Desesperate Housewifes: seria americana sempre eficaça.

La rumor visuala: Lei Misteriosas Ciutats d'Aur 2 es a espelir. Promier sus RTB e lèu sus TF1. Sabe pas s'an gardat lo documentari de la fin. Pasmens lo generic, en teaser un pauc d'en pertot, nos anoncia una vertadiera seguida (segon lei bruchs la seria torna prene onte s'es arrestada) per arribar... en China. Per la sason tres, dins 30 ans, prepause leis aventuras d'Esteban, Tao e Zià en Occitània.

Lo museu:  Zo! Mai! Es urgent d'anar vesitar Lo Lau gelat a Nimes. Lei clichés grands dei mai grands rodatges dau cinèma francés (Techiné, Tavernier, Leconte) e de Almodovar sus l'empont de La Flor de mon secret i son monstats dins de negres e blancs argentics. Retenèm lei retrachs de Catarina Deveuve, lo retrach de Farinelli que fuguèt gardat per l'aficha principala dau film e mai que mai aqueu retrach escondut dau Miqueu Blanc a l'espera sus l'empont de Monsur Hire. Dins sa concentracion d'actor sembla a un monge bodista.http://www.lelacgele.org/

Lo chin de Burton.

Esteticament lo film es perfiech, meme se traina un pauqueton sus la longor. Lo default de Burton, pense. Es un cinèma de procedits que ten pas sus la durada. Lei criticas lo dison, de mai, es un film anti-Disney. Surament perque sei debutas de realizaire datan de Rox e Roucky (deux petits amis/ petit bébé chien/ renard orphelin).  Mai a dequé sert de faire de l'ANTI-DISNEY ara mentre que sei grands films sucrats an defuntat au sègle passat? Lo film es produch per la familha dau grand Walt. Bambi es citat sus lo davant d'un cinèma e es un omenatge.  BAMBI: Promier dessenh animat violent, pasmens, que s'acaba per una fin tragica. Quora lo film de Burton es un divertiment, finala, que capita a te congostar. NB: Lo personatge principau sembla a Jackson (son escais èra-ti pas "Bambi"?). Ok. Arrèste.  

Lo cinèma plan e lèu, n°1.

Films vists aquela setmana: Dos retrachs de femnas.

Agora d'Alejandro Amenabar, Italia, 2009, amé Giovanna Mezzogiorno.** DVD.

Longuet. Mai una polida scèna de fin. La libertat de la femna, de la scientifica contra lei reviraments de la religion. La ficcion se debana quatre segles après JC a Alexandria mai me sembla d'actualitat tant lei religions son baujas, ma paura dòna...

Vincerre de Marco Bellochio, Espanha, 2008, amé Racheu Weisz. **DVD.

Fresca italiana. Ritmada per lei films de cinèma de l'epòca ( procedit un pau repetitiu), lo retrach de la femna esconduda dau ducce, mentre qu'èra militant socialista. Direm que son amor a pas susportat lo cambiament ò lo revirament... Le revirement c'est maintenant. OK. Je sors. Un pauc tròp estetisant (la scèna de la neu).

Films en cors:

Lo pòrc de Gazza (en telecargament sus lo siti Canau Plus), Lei pròias (DVD).

Films en espèra:

Un òme que crida, Tchad, 2010, DVD. Prèmi de la jurada de Cana en 2010 (DVD)

Films de crompar per la DVTèca:

Leis enfants dau paradis, de Carné, França, version restaurada. Disponible tanben sus lei tauletas.

 Lo carròsse d'Aur, de Joan Renoir, França, version restaurada en VO.
Film que fau veire au ciné-club de la vila de Tam: 
Fenèstra sus cort, d'Alfred Hitchcock, America.
To be or not to be, de Lubish, America.
Films d'ara de veire au cinèma:

Into the Abyss, de Werner Herzog, Alemanha/America (0-2).

Dins l'ostau, d'Ozon, França.

Frankenweenie, de Burton, America.

Films que cranhisse en causa dau subjècte traitat:

Chavana sota lo clòsc, de Clara Bouffartigue, França. Subjècte: "L'ensinhament"

Amor, de Michael Haneke, França. Subjècte: "Lo vielhum".
Lecturas en cors: 
Cinèma e pintura (un beu libre que m'a costat un braç e que pèsa tròp per lo legir dins lo liech).
Rolf Gunter Renner, Edward Hopper, Taschen, Alemanha,1990. L'ai pas començat per ara, legisse leis imatges promier.
Lo regret:
Mancar lo festenau miegterran de Montpelhier. 

Darnierei minutas:
Un festenau de cinèma occitan a Barcelona (Catalonha), Un article beu sus la cinefilia dins lo darnier numèro dau Nouvel Obervateur (França).

Un plan de Grècia

E dins lo tristet de mon paire, un plan de Grècia de 1969!

manjar a Marrakech

Sempre dins lo tristet, lo remembre d'un restaurant... www.grandcafedelaposte.com

Pintre sus lei parets de mon Camin d'Aigas...

Fotografia trobada dins lo tristet... Promièra debuta dau sègle vint (capite pas de la datar). L'occitan sus lei parets de la vila...

Grècia, me mancas...

(c) Lo Tam-Tam, agost de 2012, amé un HTC SENSE.

Au cinèma sònan aquò lo plan detalh... Per definicion, fa veire d'objèctes, coma d'indicas, per desvelar de secrets e apregondir la nòstra compreneson dau mistèri...

Au pais dei faunes... lo tiatre es rei!

Un faune... de tiatre, aqueste còp! Lo festenau de Chalon coma un zoo! Fotografia presa amé un HTC Sense en julhet de 2012.

Lo cantaire

Lo cantaire dau festenau de Chalon es un faune, un dieu pan. Se mescla amé la natura. Imatge presa per Tam amé un telefonet HTC Sense en julhet de 2012.

Un agach cert au Lau Gelat

Un agach cert sus le cinèma es una mòstra inedicha e personala de fotografias d'empont. L'artista, Joan-Maria Leroy, cabussa per lo promier còp dins seis arquius negre e blanc per porgir sa vision dau cinèma.  Fotograf d'empont, Joan-Maria Leroy ten d'aqueleis invisibles que sasisson e designan l'indiscernable. La fòto de Joan-Maria es pas brica lo detalh "people" nimai lo "off" d'un rodatge. Es just la sublimacion d'un instant de creacion.

Lo lau gelat, un dimenge de tantòst.

Fotografia de Tam, presa amé un Telefonet HTC Sense en octòbre de 2012.

Luòc independent de grands rescòntres fotografics, lo Lau Gelat a Nimes, dins un corredor estrech presenta de fotografias ambiciosas. Sus aqueste cliché veses lo portau de la botiga. Una vielha botiga reinvestida en luòc d'imatges. Ara, un dimenge de tantòst, te tancas au portau de fèrre coma un òme sensa pantins dabans lo lau gelat.L'endrech es tampat e, sensa regrets, imaginas coma pòs resquilhar sus aquela mar de papier glaçat e te fas la mòstra de teis imatges tieus. Pòs patinejar dins ta testa, qué!

caratges dos

Au Carrat d'Art a Nimes, octòbre de 2012. Fotografia presa amé un telefonet HTC Sense.

Marilena Negro, 1957, La Tronche. Eux/Them, 2001. Estampadura, escampatge de tencha sus una tela de plastic, uelhets metalics.

caratges

Au Carrat d'Art a Nimes, octòbre de 2012. Fotografia presa amé un telefonet HTC Sense.

Marilena Negro, 1957, La Tronche. Eux/Them, 2001. Estampadura, escampatge de tencha sus una tela de plastic, uelhets metalics. 

Folco de Baroncelli per la granda pòrta!

La mòstra Folco de Baroncelli Javon per Sèrgi Migoule, en octòbre de 2012. L'aficha es una granda capitada. Au dedins de la mòstra, de letras escrichas au provençau per lo mèstre. Fotografia presa amé un telefonet HTC Sense per Tam.

lectura d'un programa de festenau

Au festenau de tiatre de carriera de la vila de Chalon, pas cap de cadieras. Leis espectators s'assetan, siague per agachar leis espectacles, siague per manjar, siague per dormir. Siam totei au meme niveu au ras dau sòu. Pasmens, maugrat lo mond, pòs t'isolar per causir l'espectacle que ven dins lo revolum d'espectacles que se disputan un recanton de betum. Tot disapareis a l'entorn. Finala, es lo vesèm per la plaça de parcatge qu'environ l'escectatritz, fau èstre ben ordonat e organizat per seguir un tau festenau de desòrdre artistic! (Fotografia presa amé un telefonet HTC Sense per Tam en julhet de 2012).

Ted

Bòn film comic. Escatologic coma aimam. E un cantaire de rap francés (Joey Starr) que fa meravilha dins la peu de Ted l'ors que parla e tuba pas que d'erbas de Provença. Nani.

Despues de Lucia

Calon, la genta montaira de cinèma, a descubèrt lo film Despues de Lucia a Cana. Ditz qu'es un film dur.

De la non preparacion au Castèu de ma Maire.

M’an oblijat a l’agéncia de viatge, onte trabalhe, de passar Lo Castèu de ma Maire ai clients qu’èran en sejorn a Buòus (Leberon) au Castèu de l’Environa (lo país de Pessemesse)... Après una granda escorreguda au « Pas dau Reinart » (the granda rando of the setmana), saca d’esquina, buf de trabalhaires ciutadans, lei clients se son recampats dins seis sabatas e sei pijamas regats d’espitau sus lei cadieras de la collectivitat que te balhan la sciatica a vida.  Dins la sala bela e mofida aquò pudissiá  lei pés e lo buf avinassat  deis alens (lo patron de la cantina sert de vin en Teta Brick ® dins lei dorgas de fèrre).
Abans que de partir ma patrona Arpiana m'aviá dich: anem ! Tam ! Coma siás occitanista, passaràs ben un film de Panhòu ! Me dise : qué ? Detz ans d’occitanisme positiu e modèrn dins aquela vila negra per arribar a passar... Panhòu pendent l’animacion d’un viatge ? Me vesètz ? Robert Lafont, tòrna au pais, son venguts calucs!

Mai coma aviáu la bròda d’alestir quicòm mai, faguère çò que ma cap me demandava.

La Television 16/9, marca nipòna inconeguda amé un tubàs catodic coma se fasiá en 50 abans l’ecran plasmà esquichava un lector de DVD d’a passa-temps e m’esperava au recaton de l’intrada dau castèu. 
 Mon public arriba. Presente lo film coma lo Schmòll lo fasiá dins la Darniera Sesilha sus FR3. Coma siáu ipocrit e qu’ai pas lo gost de faire mon òbra, sensa gaire de preparacion coma fau, presente Ive Robert coma lo grand mèstre dau cinèma francés: gnagnagnanagnan... Aponde:
- La guerra dei botons, es eu !
 Lei practicas aprovan :
- E ben òc ! A coquin ! Ne fasèm pas plus e cinèma coma aquò ! A ! Ben non ! A coquin non! Ont’a passat lo temps dau bòn cinèma francés ?
 E lei mete dins mei pòcas (qunta puta fau). Respònde a la demanda. Es mon mestier.
 Coma aviáu ren alestit mai que siáu pas tòti coma vos, decidiguère de passar lo film en fuelheton (fau pas s’excitar de tròp amé leis ecrans a l’ora de dormir).  Lo trocejère en tres còps en creire que durava doas oras (ai agut la canha de legir la cubèrta dau DVD). Passère lo film  doncas una mieja oreta lo dimarç, una ora lo dimecres, e lo dijòus lei clients s’assetèron dabans... lo generic de fin ! En fach... lo film durava 1o30 ! Merda. Coma faire ? Mai putan! Coma faire ? Òm va pas cochar lei clients coma aquò ? Sus la digestion dau Teta Brick ® ? Pas enveja de me trobar ais urgéncias a Bonieu a detz oras dau ser! Alòr ai una idèa de gèni (Max Roqueta, sòrte d’aqueu còs!) e m’ause dire : « Èra previst. Assetatz-vos ! Vos vau passar lei bonus dau DVD. Anatz decubrir coma an virat lo film provençau dins de polits decòrs de Provença. Anatz veire lei còlas provençalas, lei bastidas provençalas, lei morres provençaus qu’inspirèron leis grands autors provençaus. Anatz descubrir lei vestits vertadiers provençaus !». Bote lo menut. Lo menut es presentat sus una napa jauna amé lo cant dei cigalas (provençalas). E zo  mai, nos veici partits per una ora d’imatges (aqueste còp verifique la longor sus la cuberta).   Mai de còlas provençalas, de bastidas provençalas, de morres provençaus... pas ges ! Lei bonus èran parisencs e cheaps. Lei camèras tancadas sus Ives Robert, plan gròs, pull en V, que parlava, dins un imatge de qualitat VHS, amé un son ORTF que te dise pas, dins un decòr d’ostau Bouygues (r). Ives Robert, pecaire, charrava, repepiava sei relacions amé Felip Caubère, descrich coma un comedian rachon puei seis relacions amorosas e incestuosas amé Panhòu, lo Gèni de Provença. Durent una ora. Qué cagant. Quora lo lum a tornat, lei clients qu’an pagat mai que restan cortés me diguèron : « Faudriá cambiar lei cadieras ». Son ben braves.

Mei cambas, se sabiatz, qunta tubèia...

Una mòstra sexuala e sensuala d’après Pèire Molinier. Un trabalh fetichista sus lei cambas. Lei cambas se multiplican a l’entorn dei subjèctes ambiguts que se la jògan cabaret sus de cadieras. Vesèm un fum de cambas mai que mai aquelei dau mitan...
Au LAU GELAT, 3 carriera granda, Nimes.