Lei rendetz-vos mancats

(c) Fotografia originala dau Tam. 2012. Trabalh amé un telefonet HTC Wilfire S.

Per Perrina.

sota-terra

(c) Fotografia originala dau Tam. 2012. Trabalh amé un telefonet HTC Wilfire S.

Frasa de Feria

(c) Fotografia originala dau Tam. 2012. Trabalh amé un telefonet HTC Wilfire S.

Plòu dins mon Pastis, coma plòu dins la vila.

Tam.

Anarem plus a l’Ola, lei bodegas son barradas

Se la vila d’Agrada fuguèt un temps l’endrech de la descuberta e dau soleu, la solucion possibla per escapar an aquela puta de vida videnta e de seis obligacions, vese que m’entrauque dins leis abituds. La Feria, vòle dire ma feria que, finala, cadun la viu coma vòu, es adobada segon un rituau, un emplec dau temps que mestreje de tot au tot.

Tornar de Tam. Se parcar a un endrech segur que te còsta un braç per te costar pas la veitura. Marchar fins an aquela carriera dau Fin Finala, un estanquet de gaucha roja. Luenh, dins leis arenas, lei afecionats pican dei mans, braman, cantan dins l’odor dei pèiras, de la sabla, de la sang e dei cigarillos mesclats. Siatz gaire nombrós de tastar ja una cervesa espanhòla dins la frescor dau Fin Finala. Òc, siatz gaire nombrós de conéisser lo Fin Finala. Ja per trobar l’androna es dur. Sabe quitament pas, se foncciona sus MAPI.

La Patrona-Arpiana es una polida actritz, d’un atge cert, sortida d’un film d’Almodovar, de lònga vestida en cogart, en tigre ò en Marsupilami. Aquò cambia, segon son enveja e son morre. Son òme fa l’actor, tanben. La capeladura e la filosofia d’un Léo Ferré, un òme de 68, coma se ne fa pas plus. Transforman la sala de tiatre qu'an en bodega per lei ferias. Quora arribaràs, l'actor sarà d’esquina dins son eterna camisa en flanela de regent deis annadas 50, au fons dins la cosina. E lo veiràs bracejar, fòrt e mascle. Esquicha la menta dins son mojito. Adoba lei tapas dins lei sietetas.

Arriba Arange, una femna dau Modem. M’agrada Arange. Una ufanosa blonda dei gròssei e polidei popas, que coma son partit saup pas onte se situir. Doncas, es brava amé lo mond. "Es politicament corrècta" diriá Florent Pagny. A non. Es Benabar. Se petaça per plaire au mond entier. Quora fau faire una sevilhana, fa la sevilhana. Quora fau rire, ritz. Mai quora fau calar... ben-tanben... parla un còp de tròp. Es simple coma un adieu-siatz, la vida amé Arange.

Arange a 50 ans dempuei que vene a Agrada. Sòrt amé un jornalista qu’a 30 ans dempuei qu’ai 30 ans e que vene aicí e qu’avèm decidit, dins un secret escondut e sens concertacion, de blocar l’atge nòstre. Leis abituds, te dise, conservan lei mascas, son tragicas e arrestan lo temps. Doncas, au Fin-Finala, siás segur de trobar Arange que, coma una Betty Boop blondarela, parpeleja qu’a pinturlat seis cilhas una a una. Dins son fòrt-en-dedins (es una expression qu’ai trapada dins lo Diccionari Ortografic Gramaticau e Morfologic de l’Occitan, pas besonh de verificar), doncas dins son fòrt-en-dedins, Arange panica au dancing. Es amorosa e son jornalista arriba pas. Lo jornalista deviá arribar d’ora e es pas brica vengut. Aquò es pas un lapin, es un civet que li pausa. Alòr romega fòrt : es pas possible. Aqueste còp, i siam. Pensa fòrt : « sarà partit amé la cap-redactritz qu’a vint ans de mens que non pas ieu, mon jornalista. Qu’aurà d’enfants am’èla qu’amé ieu, pecaire, la maquina es rompuda, avisa-te, lo sabiáu ben, ieu, quora m’engatjère que la diferéncia d’atge, que... »

Demore mut. La bade tant es polida dins son malur. Ansin comprene la pintura sus la cara, la blondor perfumada, la tenguda perfiecha clara, classa e preciza d’Arange : lo vòu pas perde. Sa paur es dramatica, lo piéger es quora l’exprimis. E finala, me dise que mena sa vida coma una eterna campanha electorala per convéncer son trentenari de partir pas.

Lo bèu jornalista arriba ara, se potonejan. Lo masca de la tragedia s’escafa, e lei lengas rotladas apareisson dins un perfiu de bocas, prèsas au tres-quarts coma au cors de Biologia quora assajan de t’explicar coma fonccionas aquí dedins.

Enfin! Es pas trop lèu! Arriba Pandi-Panda. Es son escais. Un matador asiatic a la retirada qu’a la tissa de fretar una capa invesibla contra lo sòu quora te parla. « Aquò vai ben, Pandi ? »

Promier còp de capa. Mossega sei bregas per monstrar l’esfòrç. Puèi tòrna a la normalitat. A talament investit sa passion dans la corrida, s'es talament entrainat que cadun de sei gèsts es guidat per son aprendissatge de joinessa. Coma lo pianista que pianota sus la napa de papier per memorizar sei gamas pendent lo repais.

- Vau ben.

- Qué prenes ?

-Una cervesa.

A partit ! Commande a la patrona cap au bar. Li demande, a Pandi-Panda, se vòu beurre dins un gòt beu ò dins la botilha. Me revire. Tuga son buòu envesible, en visant d’un uelh précis. Puèi me ditz :

- La botilha, anarà mielhs. Dins la vida fau restar simple.

Arriba puèi lo No, un as dau dessenh seguit de l’Extra que nos explica son darnier concert, sa darniera mòstra a Montreau, que te demandas, de còps que i a, s’a pas inventat lo nom deis artistas talament son complicats. S’as pas legit Libé e leis Inrocks, amé l'Extra, siás ja mòrt coma lo buòu de Pandi-Panda.

Anem. E cada an es parier (solet lo nom de grops d’Extra cambia). Cadun arriba. A la mema ora, la discutida cambia pas. La particion perfiecha. E leis aime pasmens.

La serada contunha. Plan-planeta. Laissam la Patrona-Arpiana e son òme. Evidentament, fau evitar lei baloards grandàs e anam se perdre dins lo laberint escur de la vila d’Agrada que comença de sentir lo raca-vòmi au pastis e a la cervesa amé de vertadiers morceus dedins. Rèiau-Canin. Vas te champanhejar una copeta dins una bodega d’un vinhairon qu’es talament «in » e narcissic que pega sei fòtos sus totei lei parets de sa cròta. Aicí m’agrada gaire. Mai ai pas la majoritat per decidir. Puei fa d’affaires amé NO. Seguisse doncas. Siam oblijats de beurre la copeta davans l’ecran gigant que passa leis explechs de Tamtador II (the toréador of the town) en 1984, en 1989 mentre que lo DJ te passa « agadoudoudou ».

Après es mielhs. Vas bailar en cò de Gigi. Fa de playbacks sus son comptador. Canta lo boa de Lina Renaud (mens conegut que Lo Boa de Regina) en vendre de pega-solets dau partit de gauche.

Sabèm jamai que faire puei. Alòr acabam au restaurant l’Ola per manjar una « bandarilha de buòu ». Non, es pas una broqueta. Es un morcèu de carn, picat per dos cura-dents.

Veses ben coma siáu malurós. Me sentisse ben oblije de festejar. E sabe pas coma me ne sortir. Es un jorn sens fin. La chauchavièlha. E benlèu qu’un sevratge m’ajudariá d’escapar a tan d’embestiaments.

Almanach. Des toros à perpet

Almanach. Des toros à perpet

Prix TTC 10.00 €

Auteur : Jacques Durand

Collection Carnets taurins

Descriptif : Livre illustré. Dos carré cousu collé,

64 pages, format 115 x 160 mm, noir et blanc

ISBN 978-2-919208-10-4

Mai 2012

Calendrier perpétuel accompagné d'observations en tous genres, brèves pratiques, astronomiques, météorologiques, de recettes ou de conseils culinaires pratiques relatifs à la saison. Petit atlas de poche, cet almanach peut vous servir de carnet de notes en tous genres.

Cartier Bresson

(c) Lou Tam-Tam, 2012 amé un HTC Desire S.

Lo negatiu de mei dessenhs.

La cosina monde

(c) Lou Tam-Tam, amé un HTC Wilfire S. 2012

La cosina dau monde es au rdv. Mange lei melhoras pastas dins un italian, e taste la cosina bresiliana dins un estanquet sus un echiquier que rementa l'ostau de ma mameta.

bonjorn tristum

(C) Foto originala dau Tam, trabalh amé un HTC Wildfire S

Rebatle ma solesa sota la pluèia. Contunhe ma marcha fins an aqueste cinèma d'autor que difusis de classics. Lo titol d'un libre de Francesa Sagan arresta meis uelhs: Bonjorn tristum. Es lo libre que seguisse pendent mei nuechs blancas dins lo bruch dei serenas e dei taxis. Asard o non, mei lecturas rescontran mei films. M'embarre dins lo negre. Negre e blanc puei technicolor. Otto preminger. Jean Seberg. Traç que polida. E lo gost amar de la musiqueta de Francesa Sagan.

En marchar sus Broadway

(c) Fotografia originala dau Tam. 2012. Trabalh amé un telefonet HTC Wilfire S.

Tot me rementa lo cinèma. Coma la pluèia, dins una comedia musicala, en anar sus Broadway.

Vista de l'Empire

Dessenh orignau dau Tam. Papier Cançon, marcaire, estilo, gredon gris, goma, HP Studio Scan, 2012.

De la mar...

Dessenh originau dau Tam, papier Canson, marcaire, gredon gris, 2012. Drechs reservats.

L'estatua de la libertat es ben esconduda darrier. La vesèm pas. M'agradan mai d'autrei buildings, d'autrei nivas, d'autrei contrastas.

.

Rebat d'un metro de NY

Dessenh orignau dau Tam. Papier Cançon, marcaire, estilo, gredon gris, goma, pegatges, HP Studio Scan, 2012. Drechs reservats.

Vista de NY, un dessenh de Tam

Dessenh originau dau Tam, papier Canson, marcaire, gredon gris, 2012. Drechs reservats.

Escambis secrets

Es l'impact, la beutat e la joventut dei collectaires que pivela leis ancians. Lor curiozitat e lor frescor leis espantan. La vergonha vai, la transmicion resta. Leis ai laissats de consinhas. Subran lo grop demesis. Sabe pas onte passan. Onte van s'escondre e se perdre per la charradissa intima. Lo nom dei camins, dei bosquets e dei casas onte son recebuts sens crenta. Se van tastar lo gost des especialitats localas, caudas, frescas, sucradas, saladas, dins l'escurina dei membres unencs. Lei vese despareisser. Quauqueis uns, una mapa a la man sus un pergamin, de terra. Quetei son lei paraulas causidas, lei tocars-manetas, coma s'organizan? Dins lo despart subran que leis abriva, comprene. Me vaqui, guida. Simpletament, guida. Me sobra pas que d'anar beurre un veire, solet. Esperarai d'oradas, ensucat per l'azur. Lei cameras e lei micros desvelan lei secrets. Manca la mangia dau moment. I ai pas drech. Es son afar, ara.

Piu piu

Li dison piu piu. Es son escais. Nos dubris sa casa. Pinturla d auceus de fusta, de mila colors poeticas per lei posquer tugar puei. Piu piu es son escais, dins la lenga dau pais.

Lei fenestrons de palha fan apareisser de caratges. Lei calaberts de ferre reciuclat fan veire de personatges fabricant leis apelants per la caça au canard sus lo flume. Leis endrechs esconduts se desvelan. Leis  aubres a palabres dei poètas defuntats prenon paraula. Lei collectaires arriban amé Cameras e Micros. Lo soleu fort dau païs dei paluns tusta lei cerveus. La lenga reviscola. E lo vilatge torna parlar una lenga que cresiam dotada ai libres ancians e ai palimpsestes.

Indigènas

La camera es lesta. Lei zoms parier. Siam lests per entrevistar leis indigènas, lei locaus, leis exotics...

Safari

Me l'an prestada per un Safari. Son-ti pas calucs? Una camera DV! M'entraine a l'ostau dau paire, dins lo jardin beu, amé lo pè.

" A! sospirèt un dau bureu dau director quora me veguèt me n'anar. Se Tam se nega amé la cocrodila e la camera, lo plorarem pas. Espère que li avètz pas prestat la HD?"Ieu, sabe qu'amè la pèu dau quieu d'aqueste conàs, pode faire una saca per femnas. Imitacion cocrodila. Te dirai pas coma saràn sei lagremas...

Seina e Ròse per Lawrence Reiner

Objècte de bibliofilia per Lawrence Reiner.

Exposicion

S'acabarà lo 13 de mai de 2012.

Lawrence Weiner — Vik Muniz

Aquel ivern, la Colleccion Lambert en Avinhon presenta una dobla exposicion consacrada a Lawrence Weiner e Vik Muniz. En dedicant seis espacis a dos artistas beus de la scena internacionala lo museu, fa lume (zo mai) sus lei doblas monografias.

Lawrence Weiner: Après la traversada dau flume.

Intitulada After Crossing the river, l’exposicion consacrada a Lawrence Weiner es estada facha coma un projècte vertadier onte l'artista, paire fondador de l’art conceptuau deis annadas seissantas, reactiva de pèças de tèxts creadas en França dau long de la relacion que lo ligava amé son mercant, Yvon Lambert, puei amé lo museu de sa colleccion.

Quau es?

Henriette DIBON dicha Farfantela (1902-1989)

Dins leis annadas 20, après la promièra guèrra mondiala, es una revolucion : lei femnas cargan lo pantalon coma la rauba e se fan copar lo peu cortet. Dançan tango e charleston. Farfantela nascuda en 1902, en Avinhon se vestís en òme coma en femna. Es per aquò qu’es de lònga en conflicte amé la maire.

Son pantais ? Venir professor d’anglés. Mai après la crisi es malaisat de capitar sens gaire d’argent. Sarà vendeira de sabatas ! Coma es afogada per lei lengas, parla de lònga amé son paire e son oncle en provençau. Pauc-a-cha-pauc se sarra de dos poètas camarguencs : Baroncelli e d’Arbaud. Li aprenon qu’en Camarga, lo mai important es lo bestiari e non pas l’uman ! Li aprenon la poesia.

En 1924, farga una associacion istorica, en Avinhon « Lo Riban de Provença ». Lei chatonetas acompanhan lei gardians de la « Nacion Gardiana » per totei lei festas. Dins son poèma La fille fière, Farfantela exprimís son estrambord quora monta a chivau, dins lei montilhas. Esportiva comença d’escaladar lei montanhas. Mai la segonda guèrra arriba e Farfantela ven jornalista a Montpelhier. Après la guèrra tòrna en Avinhon. Òbra amé una granda dòna de l’istòria de Provença : Jana de Flandresi. Au palais dau Rore, recampan totei leis archius provençaus.

Farfantela es un escais. Significa en francés : « l’illusion, le mirage, l’éblouissement ». Mòrt en setembre de 1989. A escrich lei mai grands libres de la literatura provençala. Son nom es donat a d’establiments . Sei poèmas son estudiats de la mairala fins a l’universitat.

Son roman Ratis es un cap d’òbra !

Amé de...diamants!

Vik Muniz: Marlena Dietrich (Diamond Divas). 2004. Estampadura de color.

(c) Tam 2012
Lo tablèu es fach amé de diamants!

CE SOIR LO COR DE LA PLANA CHANTE À NEW YORK

CE SOIR LO COR DE LA PLANA CHANTE À NEW YORK
AU CARNEGIE HALL ET TRIO JOGLAR A MARSEILLE A LA MAISON DU CHANT RUE JEAN DE BERNARDY..

Catalan e imatge a Barcelona 2

(c)Tam 2012

Una politica bela d'aquitectura permet a Barcelona de ligar leis ancians monuments e lei moderns. Es una vila a ceu dubert. Barcelona es sempre dins la modernitat.Es la vila de l'Art d'uei. Ansin lo Barcelonés, sens se n'avisar, viu au mitan d'una exposicion de fotografias. Jogar au balon contra una paret de clichés participa a sa vida videnta. Es-ti lo secret dau Messi?

lo catalan e l'imatge

Del gener al maig del 2012 el CCCB presenta Pantalla Global, una exposició que explora el poder de les pantalles a la societat actual.

Pantalla Global, un recorregut per l'exposició from CCCB on Vimeo.

boita dei letras

Ela: Perqué me mandas pas plus de messatges?
Eu: Lo lassitge surament...
Ela: ...
Eu: ...
Ela: ...
Eu: E puei te vau dire... Me fai cagar de menar de trabalh a l'ostau.
Ela: Son lei sabatiers lei plus mai cauçats.

Volèm un barri digne!

lo catalan per lo menut

Exercici:Dins un restaurant de Barcelona. Revira aqueste menut catalan en occitan. I a-ti agut de grandei modificacions? Perqué?

F... coma fusteria

(c) Tam 2012

Vocabulari transparent: occitan-catalan.
Vocabulaire transparent: occitan-catalan.

L...coma lençols

(c) Tam 2012

Vocabulari transparent: occitan-catalan.
Vocabulaire transparent: occitan-catalan.