joc: coma se ditz aquela cançon?

Gorillaz - Clint Eastwood
envoyé par biospider.

clit eastwood

Joe Kid es un oèstern proche de la BD. Per un cop, clint es un justicier positiu. Un pichot caçaire que desira pas qu'una causa: la patz! Ajudarà pasmens lei mexicans que l'ome blanc lors prenguèt dardenas, femnas e ostaus. Fau pas desconejar. De descubrir lèu, lèU.Es estat realizat per un mèstre dau oèster: John Strurges.

Clit Eastwood

Uèi èra ma jornada Clit Eastwood au lector DVD. Una jornada aconsacrada amé un realizator geniau. Clit Eastwood per ieu es lo cowboy dei films espaghettis deis annadas 70. Mai es pas qu’aquò, es tanben una òbra cinematografica qu’es pas de dire.

Vida de Clit Eastwood (d’après un palimpeste de Larousse Daucinéma).

Clit Eastwood nasquèt en 1930, a San-Francisco. Joguèt a la debuta per lo reiaume d’Universau, e fuguèt arremarcat per lo pòple dins una seria tv : Rawhide. Mai es en Europa, amé la tripleta oèsterniana de Sègi Leone (Per una ponhada de regardelas, E per quaquei regardelas de mai, lo Bòn, lo Brutalàs e lo Drogan) que s’impausa coma « l’òme sens nom ». Après, fa de produccions de serias b en americas e a la fin deis annadas 80 ven un grand realizator. Creèt parier l’inpector Harry. E passèt sei vacanças amé Meryk Streep a son ostau que semblava a la de Grand Mameta Donald. E cric e crac. N’ai mon confle, jà. Se la volètz coneisser la sieuna vida es dins lo diccionari Larousse de Passek. La referènci.

Jornada programada :

A 8 oras : Gran Torrino per Clit Eastwood _) un cap d’òbra.

A 14 oras : Joe Kid dau grand John Sturges _) una bd en film.

E ara, tornariéu ben metre lo documentari sus lo Piano, Piano Blues ò plorarai ma maire sus la via de Madison... Veirem ben. E vos vos agrada lo Clit ?

perda

Es curios, quora perde quauqu'un, es totjorn de la voés qu'assaje de me rementar. Coma se mon cap èra un magnetofon, un disc dur. Dins mon cap me fau lei voés, que per ieu demoran mai importantas que leis imatges... Aquelei voés podon virar de longa, en bloca en ieu dins la jornada. E restan a jamai.

especiau dedicadis

bambi est mort...

... j'ai les boules pour Panpan.

the soul

l'adieu a robert lafont

Après sa disparition, c'est ce soir que cette photo fait sens... pour moi, en tout cas...

dessins

siéu toumba sus aquèste blog. Amourous d'image, es pèr vous:

http://lunarki.blogspot.com/

vertadiera sauça de pomas d'amor

Enfin. Ai trapat lo biais d'alestir la sauça de pomas d'amor de ma grand. Coma ditz mon cosin Lolo que parla siegue de pastissarié o siegue de cosina (coma ma maire o mon paire que se demandan de longa ço ke van manjar lo ser, lo matin o lo lendeman de matin, o lo Grau que me parla de la cosina de sa maire que son paire fasié lo pescaire parier e que coneis de noms de peis que l'escenarista de Jurassic Pargue n'en sarié baba... de noms de peis endemics dirié lo f.g après son perrier dau matin.. de q'as k'as manjat aier? de k'as kaga aquèste matin? enfin brèu una vida de graulenc vo d'aiga-mortenc...mai trobe pas plus la debuta d'akela parentesi e la coerencia d'akela frasa, èra per dire que nosautres siam d'obsedats de la manjalha), ADOUNKOS, ai trapat, bravei gents: lo secret d'una bona sauça de pomas d'amor per lei pastas e es mon cosin LOLO ke lo ditz: LO SECRET D UNA SAUCA DE POMAS D AMOR PER UNA MACARONADA ES LO CONCENTRAT DE POMAS D'AMOR. Putan... l'auriéu sachut mai d'ora.... Om parla jamai pron amé sa familha...

avèm crosat una selenita

...o un pichot ewok....

avèm marchat sus la luna

allo? maman bobo?

Lo metge de la vila d'Agradà se ditz Alan Souchon. Ako me ditz kaukaren...

darnièra scèna

S'apreparar coma un boxer. Li anar dimarç. Afrontar una scèna clafida, se vuejar en colissa. Pas monstrar lei nafraduras de la vida sieuna. E li anar. Per se rescontrar. Benlèu per un darnier cop. Un darnier espectacle de se. De nos. Dedicat a l'amistat. E au cop fatau de tiatre, a la tombada dau ridèu roge coma un solèu, se saludar. Sens un rampèu.

arquitectura dei vilas: london

Aqui London! Aqui London! Mentre que lo subway anonciava le retorn improbable de la trèva Jackson vaqui ço que se podié ausir dins lei carrièras popularias a la debuta de l'an 2009...

mai déqué ditz lo vendeire dau Motàs?

Anem! Joga amé lo Tam! Troba déquédis lo tipe quilhat...

Lo chocolat Poulain a 160 ans!

Ako es la boita de mon enfància.... TARRIBLE! Sus una lesca de burre amé de pan fresc. Vo dins una bola... 4 dosas en podra ben amaras... mmm... Amé de Corrinetas que s'escrancan dins l'amarum e la calor. Lo chocolat maurèu que tomba delicatament dins lo lach qu'om vira e revira... ben dedins... amé d'uelhs que te relucan. Amé de fogassa d'Aigas-Mortas, a la flor d'arange. Amé de creissents cauds sortits dau forn. Ben gras qu'om pausa sus lo jornau. E que fan de tascas sus lo roge dau Midi Libre... Abans l'escola, après l'escola. Per lo gostaron, vo per lo sopar amé la maire, un cop l'an. Mai perqué siéu pas publicista?

Aqui la capolièra-palhassa! Aqui la capolièra!

- J'ai proposé à quelques èlèves plus matures ( !) ( c'est-à-dire ayant
maturé quelques temps dans du jus de clown !) de créer un groupe
d'impro-pro. C'est-à-dire un groupe (dans lequel je jouerai aussi) qui
se prendrait en charge pour préparer et organiser régulièrement des
soirées impro avec un(e) présentateur(trice), un thème et une
mise-en-scène.

Nous vous invitons à venir à notre "première" ! Disons... une toute
première mouture, sur le thème des histoires ( fables, contes, histoires
vécues, cartes postales.... )

SAMEDI 16 MAI à 20H30 au
foyer de COMBAS ( village à 20km de Nîmes, sur la route de Sauve- Le
Vigan)
participation libre - sur
place buvette -

Au plaisir de te retrouver à cette soirée, et merci d'en parler autour
de toi.

La Capolièra

fèsta dei flors a cordoba

En esperar lo batèu per partir a Cadis...

andalosia e seis tresaurs de tèrra

L’agéncia de viatge es en Andalosia. Avisatz vos ! Vos done jorn après jorns de mei nòvas en fotografias. Quora ai ma pausa, mon moment a ieu per vos, cars lectors, laisse mei toristas bobo en co dau mercant de sovenirs eai temps de pensar e de fotografiar lo monde coma lo vese. Après una crosièra en batèu, vaquí la tèrra vèrda de Cadis. Sembla que lo glòbe s’arrèsta aquí. De belòias de mofa verda beluguejan ras de la tèrra. La marelha dessenha de virolhons d’atlàs coma una bola de monde.

Una aventura dins leis Emirats Arabs Units

Aqui un blog geniau. La narratritz es una amiga mieuna. Partiguèt formar lei joines regents dins leis pais deis emirats arabs. Es en anglés e es de bon legir!

http://movingmts.canalblog.com/archives/p50-10.html

sms clown (que d'alas per un clown, sason tres, episodi quatre)

Promier acamp dei palhassas sota forma de tropa. Pode pas i anar. Ai un rumàs de chivau. Mande un sms a la capolièra:

- Pode pas vos jonher aquèste ser. Coma Jesus Crist, siéu clavelat au liech. Perdonatz me.

Sms de la Capolièra:

- Non! Pas de perdon! Lèva-te e marcha!

mon buou pastenaga

una especialitat que la maire m'aprenguèt. Es-ti pas polidon? Especiau dedicadis a la MELA.

LO TROPEU! (fin de l'episodi)

Aviáu descubèrt la jòia d’existir sus una scèna a l’atge de 13 ans. Avans leis empachas dau paragraf precedènt. Es estat cortet, aquèu periòde polit. Après me ramente pas de grand causa. Filme negre. Òc ! N ’en parlarai pas per pas nafrar degun. A vos d’inventar. Li a mai d’un personatge. D’un amic-enemic.Mai d’una trapèla. Que contarai benlèu un jorn. Quora aurai la fòrça d’auborrar la veritat. E lo coratge de pas mancar degun. E de me pas mancar tanben.
Passsère a quicòm mai. Passère un concors. E fuguère obrier dins una agéncia de viatge de la vila de T…. Me veguère vendre de viatges que fariáu jamai. Per subreviure m’occitanisère. Me donèt una consiéncia. Benlèu una identitat. Mai demorère en velha. Òc. Ère en velha. Coma un vielh televisor Teleavia marronàs en espèra dins un ostau de retirats. Faguère de projèctes per ma patrona. Fuguère lo motor de la veirina de l’establiment. Puèi la patrona cambièt. E passère de mòda dins la pichòta entrepresa. E me retrobère dins lo placard de l’agéncia. Entre la maquina de café e lo poster ai paumiers. Entre temps divorcère tanben. E venguère una ombra de vida. Coma un francés ordinari. En negre e blanc.
Rotlaments de tamborn. Lo cors dau clown de l’an passat me desrevelhèt subran. Èra un periòde que passave de lònga lei jornadas au cinèma. Per apasimar mei nèrvis. Per pensar pas. E laissar lo Jogar, l’imaginacion a quauqu’un mai. D’escenaristas dau monde fasián lo Jogar mielhs que ieu. E perqué pas ? Òc, e perqué pas, finala ? Es confortable d’èstre espectator ! Es la vida ! Te ren pas mai riche. Te ren pas mai con. Es com’aquò. L’astre aviá passat e me tanquère – pivelat – d’annadas dins una cultura de divertiment per oblidar ma vida de burèu a l’agéncia de viatge de la vila de T…. Fasiáu ma crotz : quau ère, merda, per me veire creator ? Finala me fasiáu jà lo bilanç : Lo cinèma, la BD, lo tiatre venián de passa-temps mentre qu’a un periòde li auriáu jogat ma vida. E ben rai. Es fotut. Se un imatge inventat, un bòn mòt, una polida debuta d’istòria èran ligats a ma bona santat, ara m’en trufave. Trauc negre.
Tornam au cinèma. Dins lo corredor de ma sala preferida, classificada Art e Assaj, clafida d’ensinhaires, ex-sòcis dau Club Camif, trobère lo papieron de la Capolière-Clown sus un recanton de la caissa. Lo corredor me menava a Into the Wild. Pendent l’espèra, dabans la sala 2, la mai granda, legiguère lo papièron. Me diguère qu’èra benlèu l’escasença de reviscolar. Legissiáu lo document e me disiáu : « E s’èra una secta ? » Èra talament curiós dau biais qu’èra escrich. Vos l’aviáu jà contat l’an passat. Pas la pena d’i tornar. « Trobatz lo vòstre clown ». Ma fista, es mielhs qu’una epsicanalisa. Lo filme. Sean Penn. Un espaci sauvatge de libertat en cinemascòp. Lo caminament d’aquèu jovent lo lòng dau racònte flume me tornèt mandar l’imatge de la cariòla. E Pipò. Pipò la palhassa. E mon imaginacion mòrta . E pensère au grand poèta Gardy. Ié dison : « lo poèta escondut ». Sonère la Capolièra. Ai jà contat aquela istòria sus aquèste blòg. Onte donave jà mei paurs e meis impressions de trobar la palhassa que dormissiá en ieu.
Dempuèi, leis estages amé la Capolièra se seguisson. Se semblan pas. Participère jà a tres talhiers dispariers : Debutant, Creacion e – ara – A l’entorn dau Cònte. Podriáu calar. Pòde pas. L’imaginacion, coma un jardin d’ivèrn, es a reviscolar. E lo temps se trocejava dins lo bonur.

La setmana passada dins la cortina d’un tiatre de la vila d’Agradà veguère jogar la Capolièra. Èra lo promier còp que la veguère obrar. En professionala. Passava de l’autre mand dau mirau. Donava pas plus a imatginar a seis escolans çò que podriá èstre un palhassa. L’èra. Lo bòn meteire en scèna te monstra jamai coma fau faire. Te lo fa sentir.
Èra un dimècres. Dins un tiatron. Dins l’encastre dau « Festenau de l’Alteritat ». Totei lei clowns de l’atalhier èran presents per l’aplaudir. La Capolièra, dins un numèro precis, fasiá una sopa. L’espectacle se disiá : Coma un pèu sus la sopa. L’istòria de la mamà e de sa mamalha que venon d’Italia e se tròban dins un camp de resfugiats. Lei resfugiats son leis espectators. Ansin ma professora tornava a sei rasigas que cresiá escondudas. Comedia dell'arte. En faire una vertadiera sopa, parla e jòga amé leis espectators. Lo numèro es geniau. Siam proches de Chaplin. Per la sensibilitat e per lo rire produsit per lo Clown-Actor.
Se l’espectacle èra capitat, la Capolièra – que jòga en solo – sortiguèt de scèna en faire lo morre. Dau lassitge. E surament d’una granda decebuda : creseguèt qu’aviá manca son affaire. Çò que destimborla l’escolan admiratiu. Per lo promier còp, lo mèstre monstrava una manca de fisança en se. Nos lo faguèt sentir : patissiá de la solesa sus lo platèu. Fuguèt un moment estranh quora tornère a l’ostau. Aquela solesa, lo sentissiá se monstrava curiosament prometosa. Veniáu de culhir una artista a la fin d’un percors, d’un camin personau. Au festenau de l’Alteritat, la Capolièra aviá besonh de nos, de quauqu’un mai, d’una òbra colectiva. Se veguèt dins sei polits uelhs desvariats de rosseleta.
Aièr, pendent una fèsta de barri dins lei carrièras orgiacas de la vila d’Agradà una amiga palhassa (la direm Sonrire) me venguèt veire. S’eriam jamai vist en defòra dau cors de clown. Me diguèt :
- Vai ben ? Siás aquí amé teis amics de desbaucha ?
- Oc, te presente Grau, Clo, e Aud. (Mon bufe pudissiá la cigaleta e lo whisky coca).
Me sarre de Sonrire. Mei collègas van dançar sus Jean Petit qui Danse. Un tube de bodega qu’a raubat un pauc a la cultura occitana.
- Alara. Siás content de la nòva ?
- La nòva ? Quanta nòva ?
- A ! Verai ! La Capolièra t’aguèt pas per telefone. Siam estats causits.
- Perqué ?
- La Capolièra es a crear una chorma d’actors. Siam estats causits. ‘man dieu que siáu contenta. Arrèste pas de rire dempuèi que lo sabe : Anam jogar vertadierament. T’avises d’aquò ? Am’ela. Chorma semi-professionala. SIAM ESTATS CAUSITS !

Dempuèi aièr, bade la queca. Marche. Bade. Ai una masqueta coma lo Joker de Batman. Luènh, se dessenha una cariòla e una ròssa. La margarida a la boca. Vos lo promete, mancarai pas lo trin ! Lo tropèu, la tropa, la chorma, ven realitat !

Les Piqués du Nez

Nous avons le plaisir de vous informer de nos prochaines représentations dans le Gard,de notre création THEATRE CLOWNESQUE , spectacle familial ( enfants à partir de 7 ans), durée 1 heure." COMME UN CHEVEU SUR LA SOUPE "de Myriam ANDREOLETTI alias " Julietta ", co-écrit par Bertil Sylvander du Bataclown, mis en scène par Catherine Vaniscotte -* le samedi 25 AVRIL 09 à 21H*salle des fêtes de SAUVE - ( 10 km de Quissac )dans le cadre de la programmation de la COMMUNAUTE DE COMMUNES COUTACH VIDOURLE tel réservation - tarif : 04 66 93 06 12"Julietta, avec son côté "fleur au fusil", sa générosité et sa fantaisie, va nous transporter entre dure réalité des réfugiés et rêves fantasques de cirque. Le problème ? comment faire une vraie soupe pour ces pauvres affamés assis devant elle !Dans un sourire, elle nous rappelle que le monde va mal . merci ! on s'en était aperçu ! "Nous sommes soutenus par la Commune de Combas, la Communauté de Communes de Sommières et le Conseil Général du Gard.Nous comptons sur votre présence ,Nous restons à votre disposition pour plus de renseignementsA bientôtCordialementCécile p/o les Piqués du NezCie Les Piqués du Nez - chemin de la font du loup 30260 CANNES ET CLAIRAN - Tel 06 76 21 14 59mail : lespiques.dunez@yahoo.fr

moussu t à la radio des musiques du monde

Lundi 23 mars – 18h30 – Emission publique – France Musique

Couleurs du Monde - Emission produite et présentée par Françoise Degeorges

Sont invités quatre groupes du monde des musiques traditionnelles dont Moussu T e lei Jovents avec la présence d’Arlee Leonard, témoins de notre diversité culturelle et qui ont marqué la vie musicale de Marseille et bien au-delà...

Diffusion sur France-Musique le mercredi 25 mars de 20h à 22h30.

Cité de la Musique, Auditorium – 4, rue Bernard du Bois – 13001 Marseille
Entrée libre sur invitation à retirer à la Cité de la Musique de Marseille

Renseignements et réservations : 04.91.39.28.28

Tropa tropèu (que d'alas per un clown, sason tres, episodi tres)

Pichòt, aviáu lo pantais escondut de partir en cariòla. Una granda cariòla roja de caraco que traucariá de prats colorats, jaunes e verds coma aquelei dau Cailar. M’imatginave leis impressions de la caminada. Aviáu jà en ieu l’olor de la caga chivalina, una ròssa un pauc ronhosa dau pèu lòng que nos carrejava. Un pauc bastarda, ma ròssa, benlèu camarguenca, marronassa dei tascas blancas, l’uelh esbornhat coma Aubatòr, lo capitani corsari de mei dessenhs animats. Me rampèle precisament de l’animau. Èra un pauc « peace and love » e mastegava de lònga una margarida. Coma una vaca. Li aviam escondut l’uelh. Qu’èra una sensibla, ma ròssa. E pensaviam ansin qu’auriá pas susportat, l’animau, la vista nusa dei camins de l’Exagone. E dins mei pantais desrevelhats fasiáu ma vida de tiatre. Entre chivaus, comedianas e comedians.
M’imatginave parier lo bruch dau vent douç e caud dei viatges de prima, dins lei velas de la cariòla. De pissalachs d’en pertot, ras dei camins. D’una nautor d’un mètre. Au mens. Lo bruch deis esclòps e de nostrei cants inventats de comedians. E una certa libertat, possibla soncament dins lei remembres d’enfáncia.
Aquela cariòla de pantais, pròche d’aquelei que vesèm ai Santei-Marias de la Mar, pendent lo romavatge per Sarà, èra ma fiertat. Ère lo cap d’una chorma d’espectacle que lei gents badavan, admiravon e esperavan cada an, dins son país. Amé de bandièras coma per lo vira-vira de França amé Bernard Inault. Lo tais. Èra una chorma de ren. Jogar justificava la nòstra existéncia. Jogar avans tot. Jogar aviá signat la pacha amé lo diable. Jogar èra un personatge, un vèrb, un biais de viure. Jogar. Jogar avans d’alenar, de manjar, de pissar, d’amar. Èstre per Jogar.
Faire de sa vida una partida grandassa de Legòs, de Playmobiu, d’Indians e de Cowboys, d’aubre magic, una aventura imaginaria de Tintin, d’Asterix, de Tom Sawyer. Se resquilhar dins de pèus estrangièras. N’en sortir. I creire. Sèmpre. Viure de lònga dins l’imaginacion.
Aquèu sentit estranh, aquela ambicion vergonhosa dins una societat regda fan de vos un dròlle lunari. Avètz besonh de degun. Siatz autista tre que comprenètz qu’amé l’imaginacion es per la vida. O Dieu Jogar te saludam ! Amen ! Anem!
Avans de passar per lo jòc corporau dau tiatre, tot passa per lo dessenh. Fieu unenc, sabètz vos embarrar d’oras dins una cambra en dessenhant d’eròïs dins un brolhon que vivon d’aventuras « de seguir » perque quora començatz un episòdi n’en comencètz un de mai. Es sens fin. Siatz bolimic. Cabussatz sus lei paginas blancas amé un estrambòrd espantant que se tradusis fisicament per un mastegatge d’estilòs e de gredons. Siatz un ògre. Tre que creatz, rosigatz puèi manjatz leis aisinas d’escritura. La goma, l’estilò BIC, fluò, lo marcaire e per lei moments lei mai fòrts un tube de pega. Lo tuba de pega te monta au nas, au cervèu. Es pas de la U-Hu. Non. Es de la bòna. Es de la pega de fusta dau paire qu’as raubat au garatge. Aquò te balha de nivas d’istòrias, de bofigas amé de « ! », de « ? », de « poum », « tchak », « tagadà », dei « Ah : », dei « oh ! », dei « Aaaaaaaaaaaah ! » Coma un comic strip. Un Comic trip.
Ren. Pas plus ren vos arresta dins aquèste apetís de contar. La cartocha de l’estilò roja que creba dins la boca, rai. Veirem mai tard. Contunhem de contar, mossalhon ! E contunhatz d’escriure, de dessenhar, de racontar fins a çò que lo gost amar de la tencha vos crame la lenga e la garganta. Lei labras en sang. De l’umor passatz a la passion, de la passion a l’aventura, de l’aventura a l’enquista vò au simple gag en una planca. Siatz proprietari d’un jornau de BD. Dins leis annadas 80 es de mòda per lei jovents. Lançatz de concors per vòstrei lectors, de jòcs, d’enigmas. Dins vòstra cambra òm vos compara a l’Hergé novèu, a Disney, Goscinny. Lei cosins legissons lei brolhons. Demandan lei seguidas. E començatz d’aguer d’oras de glòrias dins lei cors de recreacion .E avètz vòstra promièra reconeissença d’artista.
Mon eròï (un copiat-pegat de Miquet, Espiro, Tintin e Asterix) aviá un nom de palhassa de circ. Coma es curiós, ara qu’i pènse. L’aviáu sonat Pipò. Pareis que li a una palhassa que se ditz coma aquò. Mon personatge èra un concept comerciau. Aviá sa revista, sei produchs desrivats, seis albums. E aquèste ebdomadari de brolhon fach forra-borra semblava a pas ren.
Après… se decebèm de lònga. Li a de lònga una educacion, occitana que per amor te balha d’empachas. Li a ta consciéncia tanben. Leis conselheras d’orientacion que te demandan d’èstre rasonable. Anem ! Vòstrei personatges de papier son de clowns que permetan pas de se pagar un ostau. La vida de vilatge qu’es pas jamai facha per leis estrambòrds lirics de la creativitat te barran de pòrtas. Mai que mai, siás nascut dins un barri medievau.
La cabussada es quora començatz tot e qu’acabatz pas jamai ren. Siatz una mieta de crostet. Siatz fisicament un crostet. E avètz de mau existir que leis empachas (e d’en promier lei tieunas ) te bastisson pas completament. Adieu la cariòla. Adieu lei prats verds dau Cailar que s’abouran sus lei rotas dau monde entier. Adieu lei comedians. Lei comedianas. Lo chivau bòrni, seis uelhs de chata, sa margarida. Adieu Pipò. Adieu Hergé. Bonjour tu. Bota tei cadenas.

(De seguir)