diumenge, 7 de juliol del 2013

Negre e blanc ai rescòntres de la fòto en Arle

Escorreguda negra e blanca dins un esperit de descuberta. Tresaurs dau passat, preséncias d'uei.
Fotografias deis annadas 50: Guy Bourdin.
Fotografias chilianas: Sergio Larrain (agéncia Magnum).
150 tiratges seleccionats per Agnès Sire (Fondacion Cartier-Bresson).
Fins au 22 de setembre.
Sòrga: Midi Libre.
Guy Bourdin.

 Sergio Larrain


diumenge, 30 de juny del 2013

Dedicadis de Raoul Cauvin

Festenau de BD de Nimes en 1989... Ambé lo paire que me ten la man per demandar la signatura, qu'ère timidon...
Signatura sus Cauvin-Hardy,  Pierre Tombal 6, Côte à 'Os, Belgica, Dupuis, 1989.

Estivada fa sei vint ans!

... mai fa pas son atge!

dimecres, 19 de juny del 2013

Programacion culturala de la vila de Tam

Chantal Goya.
Lo 30 de julhet dins lo tiatre antic de la vila de Tam. Ambé Gregory lo magician. 20.30. Garda me una plaça.

dissabte, 8 de juny del 2013

Nimes carrat d'art


L’arquitècte que farguèt Carrat d’Art (Nimes, Gard, Occitània, França) festeja l’anniversari dau musèu modèrn. Tomás Saraceno òbra sus lei telaranhas dins de cubes d’acrilic. D’autreis òbras de Barcelo, Giacommeti... 

dimarts, 28 de maig del 2013

Erro dins l'aspirator

Narbona  reciucla un monstruós aspirator: un bastiment industriau per lei bordilhas transmudat en musèu d'art contemporanèu. Lo promier artista dins aqueste luòc sarà lo pintre islandés Erro. Lo cap de fila de la " figuration narrativa" utiliza publicitats, afichas de propagandas, comics, cromòs, fòtos, màngas... Reciucla, qué ! Desnoncia ansin l'obscenitat de la societat de consomacion e lei dictaturas politicas.
Vaquí una retrospectiva de 40 telas: Scape, Femmes Fatales, Hommage à Fernand Léger.
Lei telas flotejan dins l'aspirator! 
Leis artistas dau luòc saràn causits puei per Piet e Layla Moget qu'animan lo LAC a Sijan.

Mòstra Erro fins au 6 d'octòbre. Tancats diluns e dimarç. 0468903065.
LAC. Dau 22 de junh fins au 23 de setembre. Mòstra Parallèles. Piet Moget. Claude Viallat. Antonello Curcio. 0468488362.
Sòrga: Joan-Maria Gavalda in Midi Libre, dimarç 28 de mai de 2013.


Una òbra d'Erro.

dilluns, 27 de maig del 2013

Un omenatge a Fred

Ai trobat aquò dins lei cartons... Ven d'una signatura en Angolèma. Festenau de la BD 1999. Ara lo corbatàs a pres son vòu, i a un mes fa.

diumenge, 26 de maig del 2013

La tartana

Pau Signac, La Tartana Sant-Tropes, 1905.
Me fa pensar a l'amic Pecout. Ai jamai vist una tartana. Levat dins son libre e sus aquela pintura...
Oli sus tela, 81x65 cms, Paris.

La teoria dei colors


La teoria dei colors dau pintre Signac es inspirada per doas paginas escrichas per Chevreul e Rood, dos saberuts quimistas e fisicians. Es lo punt de despart dau Neo-Impressionisme. Fa dau moviment artistic quauqua ren de fòrça scientific (e l’un dins l’autre...)  Soscadissa sus la lutz a despart dei colors primàrias e complementàrias (se parla d’una « gramatica deis arts dau dessenh. ») 
Lei sòrgas scientificas de Signac son nombrosas. Segon lo pintre, Delacroix es l’inspirator de son moviment.
M’agrada aquela pensada sus la color negra de Rood : «  es que la fisica modèrna exprimís en dire que tot mescladís dei colors sus la paleta es un caminament cap au negre ».           

Nòtas personalas de lectura in : Sota la direccion de Marina Feretti Bocquillon, Signac lei colors de l’aiga (Signac les Couleurs de l’Eau), Paris, Montpelhier, Giverni,  Gallimard, Musèu Fabre de Montpelhier, Musèu Fabre de Giverni, França, 2013.

Quora vese lo tablèu Retrach de Felix Fénéon crese descrubrir lei colors psiquedelicas deis albums dei Beatles... Pasmens lo tablèu es de 1891 !


Portrait de Félix Fénéon, 1890-1891,

Òli sus tela, 73,5x92,5 cm, New-York, The Museum of Modern Art

Signac sus son bateu.

Signac lei Colors de l'Aiga. Libre editat per l'expausicion dau Museu Fabre.
Retrach dau neo-impressionista Signac per Theo van Rysselbergue en 1896. Oli sus tela. 92,2x113,5 cm. Colleccion particulara. Onte lo pintre fa pensar au capitani Haddock...

diumenge, 19 de maig del 2013

Un racònte fotografic


Un racònte fotografic es un libre bèu que recampa lei fotografias de l’artista Emile Savitry, tanben pintre. L’ensems negre e blanc nos mena sus l’empont d’un film non-acabat e maudich: La FLor de l'Atge. I vesèm Prevert (l’escenarista), Marcèu Carné (lo realizator), e leis actors Arletty, Aimée, Lombard e Reggiani. Lei contribucions escrichas de Carole Aurouet e Sophie Malexis fan lume sus l’istòria de l’òbra misteriosa ai bobinas envoladas. I aprenèm leis disputas de Carné-Prevert, l’espelida de la polida Anouk Aimée, lei concessions escenaristicas ligadas a la manca de budgècte e  enfin lei criticas assessinas que s'indignan de veire Carné virar a l’exterior e qu’anoncian, a mon avejaire, leis articles de la novèla ersa que tugaràn lo cinèma poetic francés.

Lo libre, en papier glaçat, es divisit en dos : la partida escricha e la partida imatjada. Lo dorsier que conten lo budgècte, lo casting, lei cançons dau film e enfin l’escenàrio poetic de Prevert es un tresaur.

Aqueste libre es publicat per la mòstra : Emile Savitry, un racònte fotografic de La Flor de l’Atge, lo film maudich realizat per Marcel Carné, d’après leis escenàrios de Jacques Prévert, virat a Bela-Ila-de-Mar en 1947. (Emile Savitry, un récit photographique de la Fleur de l’Age, le film maudit réalisé par Marcel Carné, d’après les scénarios de Jacques Prévert.)
Emile Savitry, Un racònte fotografic (Un récit photographique), 2013, Gallimard, París, França.

Arletty per Savitry. 
Lei Bretonas dins la dicha d'intencion dei cineastas devon "restar autenticas e non fachas per la toristalha." 

Jaume (Prevert) a dich...


"Un pauqueton d'aur sus lei barras de la gàbia e degun s'interessa plus ais aucèus."
Jaume Prevert.

Jaume Prevert, escenariò in Un racònte fotografic, p.38.

Sèrgi Reggiani dins La Flor de l'Atge. Fotografia de Emile Savitry.

Lo nom d'Aimada


Lo nom d’Anouk Aimée es estat  bufat  per Jaume Prevert sus lo rodatge de La Flor de l'Atge. "Anouk, çò diguèt, es polidet, mai es cortet. Te direm Aimée ! "
Alòr Anouk gardèt lo nom d'ostau. 

D'après Carole Aurouet, La flor de l'atge, lo film maudich de Marcèu Carné e Jaume Prevert, (La fleur de l'âge, le film maudit de Marcel Carné et Jacques Prevert)  in:  Émile Savitry, Un racònte fotografic, (Un récit photographique), Paris, França, Gallimard, 2013, p9-36.
Fotografia de Emile Savitry sus lo rodatge dau film La flor de l'Atge.

Moi, parler petit niçart



 La campanha de França de Joan-Glaudi Lalumière fa lo retrach de dos collègas, individualistas que mòntan una agéncia de viatge dins lo bus : « lo cultibus. » Coma per l’agéncia de viatge de la vila de Tam, es una entreprèsa culturala que permet de descubrir lei luòcs ligats ai libres marcants de l’istòria nòstra. Lo public (aquí de retirats) son mai interessats per l’actualitat d’uei que non pas lo « Bèu ». E se refusan de vesitar leis ostaus d’escrivans prevists au programa. 
Sensa lo mestier d’un San-Antonio, Joan-Glaudi Lalumière assaja de faire d’umor... sus un bilanç de la franca culturala ben negre. Mai fauta de saupre faire rire tomba dins de caricaturas violentas, franchimandas de çò que siam. Ansin, un dei personatges principaus decidís de plantar cavilha a Niça. Aicí sota, vos fau part de la descripcion, de la parladura dei personatges occitans....
Es Tintin au Congò ! Lo mielhs es de legir lei marrideis impressions, de còps que i a, fisicas que lo marrit accent fan espelir sus Alexandre, lo viatjista.  
Lo libre, que se debana en 2010, es estat publicat en 2013 amb una manca gròssa de cultura occitana. Ambé mesprès. A la francèsa, qué ! Bòn racavòmi! Vos estampe lei marridei paginas, l’anatz pas crompar, saique !

Jean-Claude Lalumière, La Campagne de France, 2013, La Dilettante, França, París.



Clicar sus lei paginas per lei tornar mai belas!

divendres, 17 de maig del 2013


Dins lo cinèma, la fenèstra e l'ecran
De mon atge adolescent

Te menarai en Toscana

Veire lei camps simetrics coma un dessenh de collegian

Escotarem pas lo professor d’Art que nos enebís la regla e lo trach tròp drech
E traçarem d’aubres regdes
E de desparts d’avions sensa corbas



Veirem  l’elegància dei pòrtas
E l’ombra e lo jorn que castanha dins lei carrieras






Cantar doçamaneta dins lei jardins tròps verds
Au futre mai ren que despassa

Dins la sau de la vida
Te menarai en Toscana
Agéncia de viatge de la vila de Tam
Per mila colors
Per mila bèstias
Lei mites dau miegjorn pròches dei bèstias nostras
 Dracs risènts
 Leons risènts
Bravas bèstias de Pan  e tarascas
E li vilas dau retorn
Parlaràn dau paire
A costat dau liech
Lo tiatre de mariòta

La vila de mariòta

Que nos dira l’enfància
E l’amor dau cònte
E enfin l’arribada
Dins lei mairalas en flors
Dei fenèstras d’Italia.



dimarts, 14 de maig del 2013

La FELCO nos manda:

Jean-Jacques Bourdin reçoit Vincent Peillon, ministre de l’Education.
 
« Il y aura un amendement au Sénat la semaine prochaine, je développe les langues régionales, un amendement qui favorisera l'enseignement des langues régionales et des cultures régionales pour les élèves, ça concerne des centaines de milliers d'élèves.
L'essentiel... les linguistes montrent que l'apprentissage précoce, nous le voyons en Bretagne, nous le voyons, au pays basque, nous le voyons dans le Pays d'Oc, l'apprentissage d'une langue régionale favorise l'apprentissage du français, donc il ne faut pas dresser les uns contre les autres comme on le fait souvent. Il faut avancer de façon pragmatique, et de ce point de vue je peux vous dire que dans les 3 dernières années nous avons beaucoup plus d'élèves qui pratiquent les langues régionales, que je vais augmenter les postes aux concours, je vais mettre dans toutes les régions des offices comme ça existe dans un certain nombre de régions pour favoriser cet enseignement, nous y sommes favorables. »

dilluns, 13 de maig del 2013

Enigma...



Una enigma dins lo jardin

 Lo crimi se passa un matin. Sonia Petaflor aiga sei pomas d'amor. Lei sulfata ambé de la bolhida bordelèsa. Per luchar contra lo Mildiou, la malautiá dei pomas d'amor. A sei pès se tròba son chin. Sonia Petaflor es fòrça rica. E a un bel ostau. A un ostau que sembla a un castèu. Lei candelas son d'aur. Lei cadieràs son de cuèr. La climatizacion reversada dins totei lei membres que difuís un èr sant. Sonia Petaflor viu sola mai a quatre veituras. Una per la prima, una per l'estiu, una per l'autòn, e una per l'ivèrn. Lo doctor  Jòrdi Chale ditz qu'a davalat dins lo jardin li faire un poton puei qu'a montat dins sa cambra, sota la teulissa.
17 oras dau diluns 13 de mai de 2013: Sonia Petaflor es trobada mòrta darrier son plant de pomas d'amor. A costat d'ela: un mocador banhat de sang, un mocador de seda ambé seis inicialas: SP. Pas de còps de cotèus, just tres nafras de sang sus la gauta drecha. Coma es mòrta Sonia Petaflor?
 Lo detectiu privat, Jan Petasec, passa dins lo jardin. Remarca a costat dau còs mòrt...  de cisèus! Just a costat dau visatge de Sonia, fendisclat de quatre bendas de sang, sus la gauta drecha. Mai aquela nafradura pòu pas donar la mòrt.
Aqueste matin, après la mòrt de Sonia Petaflor: un testimòni passa dins lo jardin  mai vei pas Sonia Petaflor.
Es lo factor. La boita dei letras se tròba entra la figuièra e lo pomier. Lo factor passa a onze oras. Avoa qu'a pas vist Sonia Petaflor, lo còs mòrt a sei pès. Se concentra sus son corrier a distribuir. Temps dau passatge: cinc minutas. Pasmens ditz qu'es estat embestiat per lo chinet que japa. Lo factor a un contracte CDD e ditz que va se trobar au caumatge a la fin de l'estiu. E pensa au pichòt de Sonia e de son eritatge. E tròba qu'es ben malurós d'èstre pas nascut dins una familha de rics.
Lo segond personatge que passa dins lo jardin es son fiu. A pas tres ans. Parla a pron pena. E quora  an trobat lo còs mòrt, èra a descopar d'imatges dins Lo Jornau de Miquet au ras de l'èrba.  La mòrta a sei pès. Lei cisèus trobats per lo detectiu (una analisi de dralhas ADN lo dirà puei)  èran per l'enfant. Mai un nenet pòu-ti tugar sa maire?
 Resta la bòna. Ditz qu'a ausit un grand crit dins lo jardin. Qu'a botat sa tèsta a la fenèstra, qu'es venguda querre sa patrona. Pasmens Jan Petasec remarca l'I-Pòd sus la comòda. 
Lo doctor, Jòrdi Chale, qu'es l'amorós escondut de Sonia Petaflor arriba dau fons dau membre de l'ostau. Jòga tot l'argent de la rica femna au poker. Ditz que non. Que la bòna quita pas jamai son I-Pòd!  Que parla pas plus a la patrona perque la gelosa. E per li levar lo bonjor, resta de lònga dins leis escotaires de son I-Pòd. L'escota d'a fons e pòu pas aguer ausit lo crimi dins lo jardin! Perque la considera pas mai. Lo doctor balha un sucre ambé affeccion au chin. Jòrdi Chale ditz qu'es èu que l'a dreiçat. E Jan Petasec remarca que lo chin japa jamai. Es normau, segon Jòrdi. Japa soncament en cas d'urgéncia! Jòrdi Chale fa l'especialista dau còr e examina la nòstra Sonia. Segon èu sariá mòrta d'un arrèst cardiac. Lo detectiu ditz qu'es una messòrga. Que s'agís ben d'un crimi! Mai lo doctor es-ti copable?

Mai quau a tugat Sonia Petaflor? Perqué lei marcas de sang sus sa gauta? Perqué pas d'autrei macaduras? Quau es copable?

dissabte, 11 de maig del 2013

Onte dormir a Perpinhan?












A l'ostau dei cajetas ( les cagettes. ) 8 carrieras dei reis de Majorca (8 rue des rois de Majorque )
Un ostau escondut. Cambra de l'estajant. Onte se mesclan lei causas a la Perec.

Onte manjar a Perpinhan?

Les indigènes, rue de la cloche d'or ( carriera de la campana d'aur.)
Vins naturaus, planchas, e carpaccios de liumes e de carn.