dimecres, 25 de febrer del 2015

Dançan Tanben leis Arabs




Vida d’un jovenet, Arab d’Israël. Integrat a la populacion jusiva mai que patís de l’agach de l’autre au licèu, au trabalh, en amor, ò fàcia a la mòrt. Es tirat dei dos romans de Sayed Kashua : Dançan Tanben leis Arabs e La Segonda Persona. Escriu Kashua de tèxts satirics risoliers dins lei jornaus d’Israël: pòu a l’encòp criticar  leis Arabs coma lei Jusius. Lo percors d’aprendissatge de son jovent fa fogaça : la pression sociala que siága jusiva ò araba se fa tròp fòrta. S’avisa, l’espectator, coma aquela pression ven de mai en mai regda dins l’anar dau temps istoric.   De veire per prene consciéncia que siam encara liures aicí. Per quant de temps ? Per qunta religion? Per qunta politica?


Dançan Tanben leis Arabs (Oc) - Dancing Arabs (Isrl) - Mon fils (fr). 2015. Rodat per Eran Riklis.

dilluns, 23 de febrer del 2015

American Snipper

Es pas lo Clint Eastwood de Sus la rota de Madison . Aquel òme madur que saup dire sei sentits. Nani.  Nimai l'òme de l'escur Impitoyable. Non pas. Es lo realizaire d'un film de guèrra patriotic, maniquean.: tugar un enfant, faire prene una arma per un enfant, educar l'enfant a l'art dau tir... Tirar sus una maire... L'educacion segon Clint... Cada plan raca lei colors passidas dau drapèu american.  Guèrra, familha, patria.

diumenge, 22 de febrer del 2015

Bal occitan

> Balèti occitan - bal occitan
> Bal pour aider le provençal au collège et au lycée!
> Samedi 21 mars 2015 - 20h30 - château Simian - Piolenc.

> Entrée: 7 e. Moins de 25 ans: 5 e.
> initiation gratuite aux danses: 17h
>
> renseignements et réservation : 06 77 74 05 03
Avec Radio Mix et BEN LEU.

dimarts, 20 de gener del 2015

Cònte japonés




Un còp èra, un "cocombre de mar",  ò "viech marin" (es un equinordèrm, utilizat coma de bòn manjar en Extrèm-Orient), aviá pas la boca fendisclada coma l’a aujornd’uei.
Mai, un jorn, la diva Usuma, acompanhant lo fiu dei Dieus, vouguèt obtenir per eu la devocion de totei lei peis.
Recampèt totei leis èstres qu’avián d’aletas e demandèt :
« Volètz servir ambe respècte lo grand Fiu dei Divinitats celestas ?
An aquelei mòts, totei lei peis se clinèron ; totei faguèron promessa de servir lo Fiu dei Dieus.
Un solet peis calèt : lo cocombre de mar.
La celèsta Uzuma tirèt son pichon ponhau e diguèt :
« A ! vaquí una boca que dona pas de respònsa ! »
D’un còp de ponhau, fendisclèt aquela boca qu’aviá pas rason de restar tampada.
Vaquí perque a la boca fendisclada, lo cocombre de mar.
D’après F.Challaye, Còntes e legendas de Japon, D.R.

diumenge, 9 de novembre del 2014

un amiga novèla

Film francés de Francés Ozon (2014).  La vida d'un papà escondut que se vestis en femna per abalir son nene. Au contrari deis autreis Ozon, pense que lo bon realizator vai pas pron luenh dins l'analisi de son personatge. La promièra sequéncia me sembla clafida de moninarias. L'ensems es agradiu d'agachar. Capelada a Roman Duris qu'es mon actor generacionau! Pasmens: es borgés lo film. E dins lei mitans paures o mejan podèm pas aver de problèmas d'identitat? La fin se sarra d'un conte de fadas kitchissime proche de Pèu d'Ase de Demy. Mai manca la fragilitat dei personatges qu'Almodovar sus lo meme subjècte saup ben utilizar.



divendres, 17 d’octubre del 2014

MOMMY (suite)

Un peuple qui applaudit un film en dialecte canadien sous-titré dans une image carrée peut donc s'intéresser à d'autres langues que la sienne...

diumenge, 12 d’octubre del 2014

la despartida

Gone Girl de David Fincher (2014). Lei tèmas preferits dau realizaire recampats dins un film Hitchcockian: la corsa au tresaur, la desaparicion, lei lumes dins la nuech, lo dangier de la vida videnta e la sapiéncia dau cat. De mancar pas. TAMTAMTAM

dissabte, 11 d’octubre del 2014

Mommy

Film canadian de Xavier Dolan. 2014. Sus l'acceptacion de la diferéncia e lei particularismes  de cadun. Amb una causida franca per lo dialècte dau pais. Sota-titolat en francés. Pregond, fadòli, sensible.Una vision joina sus l'educacion e la repression. Aquela que fa tan enveja a una França pojadista. Polits retrachs de femnas. La lutz remirabla. Lo cadre dau film fonccion coma un còr malaut dins una nòva de Boris Vian. Tamtam.


divendres, 3 d’octubre del 2014

Luchar

Les combattants. De Thomas Cailley. Sortit drech de la FEMIS. Sembla qu'a fach un polit trabalh de realizacion (d'après la critica parisenca). Lo pitch: dins un mond descalat, un jovent e una femna cercan coma faire fàcia a la perda de la civilizacion modèrna...  La lucha, lo despassament fisics son indispensables. Lo personatge feminin es pivelant.  

diumenge, 28 de setembre del 2014

un òme que dòrm

Film tunisian escrich sus un tèxt de Perec. La frasa "novèu roman" de l'autor dei Causas sembla despassada dins una votz off maladrecha.  Lo racònte que se refusa de contar una quista (lo roman novèu lo sabèm ne'n vòu pas dau racònte) manca un pauqueton de progression. Seguissèm de lònga un jovent dins Paris que cabussa dins sa solesa. Lo don de l'observacion es remirable: leis uelhs au plafond, lei traucs dins lei parets, lo plastic de la gorbilha dau linge... Mai n'i a pron d'un ora!
 Vist dins l'encastre dau festenau 200 Cambras a Nimes. Completat per un filmonet contemporanèu sus lei cambras en prison.
Jòrdi Perec sus lo rodatge dau film.

Sant-Laurenç




Polit film lentós de Bertrand Bonello. D’una estetica polida. Granda interpretacion de Gaspard Ulliel.  Lo cordurier coma artista pintre. Un film d'autor que ditz sei passions: l'art de crear, lo work in progress, retrachs de femna.M’agrada.

dimecres, 10 de setembre del 2014

Faula de la lèbre Sapiéncia


Jòc!
Escriu una faula ambé lei mòts: La lèbre- Lo culher – La pibola – Un afaire – La bòla – La platana – Un estudi – La figuiera – Un imatge – Un ostau – Una tamarissa – Un pessegue – una anchòia – la sau – un òli – La carema – un arange – una messòrga – una poison – una ceba – la serp


"L'afaire de la lèbre Sapiéncia"

Una femna escrivan escriu una faula amb una lèbre per sa nenòta.
« Èra temps après carema. Una lèbre que se disiá Sapiéncia viviá sota una pibola. Dins  un trauquet que li servissiá d’ostau polit. Avié tan fam qu'aurié manjat tot un elefant. Manja que manjaràs: de rasigas, d'èrbas, d'ensaladas. Mai èra tan ben constituida, la lèbre que jamai venié gròssa. Gardava sa talha de vespa. E sei formas fasién pantalhar tot lo bestiari de son relarg.
Sa vesina la vièlha lapina, una vièlha lapinassa n’èra gelosa. Fau dire que la lèbre avié un ostau dins un bosquet de tamarissas e de platanas e de figuieras. Ambé la clim reversibla. Lo confòrt qué ! 
La lapinassa, èla – fòrça rachosa – caufava jamai son ostau. N’i a que dison que lo netejava pas. Leis esparnhas !Puei èra marridassa, gròssa, pelava. E parlava un marrit accent de Paris.
 Après carema, la forèst crebava de fam. Lo bonur dei rite religios, qué. La  marrida serp cercava la lèbre per la caçar e l'engolir. Ambé sa bòna carn fresca... La vesiá ja fregir amb un pauc d’òli, de la sau  e de cebas dins una gròssa sartan. Faguèt l'estudi d'un recepta dins un libròt. Dins una bòla emplenada de chuc de caròta, la serp d’un còp de lenga resquilhèt de poison . Quora la lèbre veguèt lo present se mesfisèt. Donèt la bòla e un culher a sa vesina la lapina, aquela qu’èra laidassa e respondiá a l’escais de l’ « Anchòia » tan pudissié. La lapina gardèt la bòla per son sopar. « La manjarai, çò diguèt, ambé per frucha un pessegue. E aurai ben sopat ! Enfin aquela lèbre me confla: es polida, son ostau es bèu e mai se mòstra generosa! »
 Te crese: la sopa de caròtas èra una messòrga ! Coma l'Anchòia avié la mixomatòsa èra arange fluò ! La lapina qu’èra malauta aguèt mau de tèsta, e comencèt d’aguer la pelada. S’anèt planher a l’ostau de la lèbre. Raquèt sota la tamarissa dau jardin abans que d’arribar tota estrancinada. Veses l’imatge ? Qunt afaire ! La serp descubriguèt lo còs de la lapina mòrta au matin. Fasiá encara escur e prenguèt l’animau per la lèbre. La manjèt tot d’una. Crau ! S'escanèt e morriguèt. Ara servis de tapis a l'ostau de Sapiéncia. Morala : quau ben me servirà/ Mon ben aurà. »

Tam.  

A tu de mandar ta faula dins la partida comentaris e ganharàs de regardelas!

dimecres, 13 d’agost del 2014

1000 vistas!

1000 paginas vistas sus mon blòg en occitan lo mes passat! Capelada!

L’œil à la fenêtre 1998
Tirage numérique noir et blanc collé directement sur le mur, 276 x 600 cm
Vue de l’installation. Exposition Cet été là, Centre Régional d’art contemporain de Sète, 1998
Photographie Stéphanie Majoral
Untitled (The eye at the window)
Black and white digital print glued directly onto the wall
Installation view

dijous, 7 d’agost del 2014

Cinéma a Matera

Matera es una vila dei Polhas. Rica de cultura e de lum. Leis ostaus troglotits costejan leis ostaus de l'atge mejan, quilhats en nautor. Breçats per lei splendors de l'art catolic. Es aicí que Passolini virèt la passion segon Sant Matieu. Una mòstra dei belas explica lei rodatges dins la ciutat.