i a de buous dins l'ort (seguida)

i a de buous dins l'ort
i de nos dins la garganta
e de pèus dins la man
i a deis ors en short
leis uelhs dins la sopa
dau conte de Bloca d'Aur
i a de forts au Thor
De Taurs dins la cosina
de la cosina Berk
I a de porcs epics
Que pican a la porta
Dei Picassos raubats
per s'envolar sur la terralha rara
Coma una arena de Feria
sus un tapis volant

i a de buous dins l'ort...

yoko ogawa la petite pièce hexagonale

M'es malaisat de me resquilhar en co d'un autor inconegut. Sabe que son lengatge sarà diferènt, que faudrà rintrar dins son univers. E me fau de temps per faire coneissènça.

Per descubrir un autor novèu tot passa per un rituau. Se passa au cochar. Lo libre demora un temps sus la taula a costat dau liech. Me reluca. Lo reluque. Lo toque de cops que ia. Agache la cubèrta. La maquista. L'annada de publicacion. Sente l'odor dei paginas, de la tencha, me pren l'enveja amé la pauma de la man de passar long de la pagina coma s'èra de la seda. Pareis que l'acte de copar lei paginas d'un libre ligat se ditz: "Violar". "Violar un libre". Coma una acte de desflorason. Fetichiste de l'objècte libre es apaurit que passe a la lectura d'un magazine vo d'un jornau. Amosse lo lume. Lo libre, lo vole pas plus veire. De cops que i a pou prende de mes per acomençar lo rescontre. (Vos dise pas quora comencère d'estudis de Letras Modèrnas coma me fasié mau de passar d'un autor a un autre, d'un genre a un autre, d'un periode artistic a un autre a una velocitat que t'es impausada. Coma comprene la musica d'un autor? La sentir e la pensar se se donam pas lo temps de prene lenga am'èu?)

Coma siéu quauqu'un d'entier, d'extreme dins mei reaccions (ço que me diguèron leis amics) ai una certa crenta d'entemenar aquela novèla aventura sensibla. Un cop qu'aquèu pas es franquit, pauc-a-cha-pauc, pode pas me desfaire de l'autor, de son istoria, de son univers. E pode pas plus me sortir dau libre. A la fin d'aquela aventura de patiment e de plaser, torne prene la lectura a la debuta per me pas desfaire d'aquela relacion forta. Que me tiba, fisicament. Puèi, un cop la legida acabada, sensa la paur dau rescontre, dau promier cop, rintre dins l'istoria e trobe de plasers forts, de causas novèlas qu'aviéu pas sentidas a la promièra lectura.

Faguère donc pache amé La Petite Pièce Hexagonala de Yoko Ogawa. Lo problèma que se pausava an ieu èra de rintrar dins una civilizacion inedicha que, inculte, coneissiéu pas: La dau Japon. Finalament, per nosautres, que siam de la generacion "Mangà" e que siam estats sensibilizats sensa va saupre ai codis onirics dau genre per la television e la benda dessenhada, pausa ges de problèma. E, me sembla, qu'es benlèu una dei literaturas que sembla la mai procha de l'univers nostre (parle aqui d'un biais generacionau e non pas civilizacionau). Es una escritura preciza, un roman cortet. E cabussam (es lo cas de va dire, a ço que comprene l'autor imagina la majora part de seis accions dins lei piscinas...) regde dins l'accion onirica, sensibla e forta. Lo personatge principau rescontra doncas dins lei vestiaris dei banhs japonés una chatoneta. Pivelada per sa preséncia silenciosa e preciosa va la seguir dins una quista d'au dedins que sarà simbolizada per "La peçota exagonala". La peçota exagonala sert de se contar d'istorias, barrutla dins lo monde e t'ajuda per dire tei secrets. L'idèia vos sembla simpla. Es per aquo qu'es bèla.

Coma dins lei filmes vo lei dessenhs animats japonés ço que nos pertoca es lo biais de rendre vidènts lei detalhs de la vida: lo biais que perdes un objècte dins ton ostau, lo biais que lo tornes trobar quora lo vols pas,. E la nafradura que lo dacos te fa car te rementa son utilizacion e lo costat afectiéu qu'i èra ligat. Aqui, per exemple, sarà la plaça de concèrt ofèrta per lo novi envolat. Leis imatges son alentidas. Pren lo ritme de ta soscadissa e de ton patiment.

Quant de temps me faudrà per sortir d'aquela l'istoria qu'es l'ofèrta d'un songe ?

mauresca fracas dub bartàs

Un bon son. Un trabalh novèu sus lei melodias. Una bolegadissa. Un vertadier cap d'obra. De polidei voès. Un bon cant. Un professionalisme. Una maduresa. E de messatges forts. E de bons bons bons musicaires. INDISPENSABLE! Lo darnier disc MAURESCA FRACAS DUB Bartàs. Anatz manjar a la baraqueta!

renaud marchand de cailloux

Dins la discografia de Renaud es benlèu lo mai musicau. Joga amé un grop irlandés. E lei musicas e leis adobaments son tarribles. Amé un gost prononciat per lei polidei melodias e lei tèxtes son totei capitats amé un vertadier trabalh d'escritura. Un Jan Lois Roque (mon acordeonista preferit) en forma. E un Renaud que per un cop pren pas la pausa dau lobard. Qu'es vertadierament un poèta de la cançon. Un album madur. De descubrir lèu lèu. Benlèu un cap d'obra amé lo temps qu'a madurat coma un bon vin. Lo vocabulari es ric, sens argot sofisticat. E pas de sintès a la moda que se demodan lèu. Utilizacion d'instruments filarmonics vo acostics. Un classic. Lei tèmas son mai universaus: tocan au quotidian (Dans ton Sac) e son de retrachs pertocants (Tonton) vo d'omenatges a l'enfancia vo a la pesca (Tant qu'il y aura des ombres...). Olé es un tablèu sensible dei borgèsas que van a la feria de Nimes (abans l'inutile Rouge Sang) e 500 Connards la caricatura negra a la Charlie Hebdo dau Paris/Dakard. De descubir amé l'imne de la Ballade Nord-Irlandaise que te dona la pèu de gau.

Lo clip de " Petit Voleur", amé una Emanuala Beart traç que polida.

restaurants cosmopolits polits

Aièr de ser avèm manjat au restaurant argentin dins la vila d'Agradà. E begut força rosat. Aqueste matin ai lo closc que vira. E mei gents me convidan au restaurant japonés. Aqueste ser sarà restaurant francés: pastas a l'aiga seguidas d'una farandola de dolipranes.

darnier clown sensa L

Deman sarà lo darnier cors de Clown sensa L. Es de mau en mau malaisat d'èstre clown. Mai que mai dins una societat sens umor... Trobatz pas?

Font de Pau Bury, 1978

Dins lo jardin extraordinari de la Fondacion Margarida e Aimat Maeght. A Sant Pau de Vença (França).

Sant Pau de Vença e la fondacion Margarida e Aimat Maeght

S'i troban leis obras de Richard Deacon dins l'encastre dei "Novas sasons de l'art vident". Es un ostalàs privat e per rintrar te fan pagar onge euros. Mai la poèsia es au troba-te. Siés aqui dins la frescor d'un ort borgés. Que sembla un pauc a un ostalàs a la Jaume Tati, aquèu visionari. Espantat per aquela capitada e aquel amor de l'art, comences de romegar e faire de reprochis ai musèus d'estat! Trobes qu'aqui i a pron d'espaci, un espaci liure sensa cadena, que te permet de te passejar d'obras en obras e que permet ais obras d'art de se desenvelopar coma d'èstres. Mai te desrevelhes lèu quora siés a faire l'elogi dau privat. Quin orror! Avisa-te se l'estat se desbarrassa de l'art, quau lo monstrarà au pople e a quin prètz? L'art, mon bon monsur, es un afaire public! E d'alhors, onge euros, finala, aquo te costa un braç! Om troba de comportaments blings-blings e cons-cons dins aquela fondacion. Onge euro fa pas nimai la causida quantitativa e qualicativa dau public. Pensa! Lei nervis escampan de peças de monedas dins lei fonts d'art e fan de vots! E! Siam pas a Lordes!
Enfin, coma lo disiéu, l'art contemporanèu troba aqui tot son sens. Leis estatuas son pausadas o puslèu se passejan coma de dinosaures vidents jogant amé lo cèu, la tèrra vo lei bartàs de peire.
Siéu estat pivelat per lei fotografias de Ernst Scheidegger: L'atelier de Giaccometti, rue Hippolyte-Maindron, Paris. Lo fotograf prenguèt - en negre e blanc - l'esculptaire a l'obra. Sei retrachs son precis. E dins leis uelhs de l'artista (es coma un making off, se volètz) trobam leis uelhs de l'actor, de l'escrivan, de l'esculptaire, de dieu.

Lady Jane

Lo darnier filme negre de Guedeguian. Tragic. Un polar. Dins lo biais dau realizator m'agrada mielhs: La Ville est Tranquille. Que Calou ajudèt per lo montatge. Mai que l'oblidèron dins lo generic, crese. De verificar. Me pense que lo darnier filme de Guedeguian trainassa un pauc dins la longor. Lo joc deis actors es pasmens magnific. E Marsilha es bona tragediana.

Le scaphandre et le papillon

Un film delicat. Força estetic. Un Almaric grandàs. L'ai vist dins lei condicions dau malaut: couchat, lo casco sus leis aurilhas, l'ordenador sus lo pitre. E coma es un filme que joga sus l'identificacion dau malaut, amé la votz off e la camera subjectiva sabe pas coma siéu pas rintrat dins la depression après... MDR... Lo voliéu pas veire per de rasons que podètz devinhar... Mai finala: es ben escrich, ben realizat. Crese qu'avèm aqui un cap d'obra. Enfin. Es subjectiéu. L'avètz vist?

L'occitan sur France Culture, Lundi 14 avril.

1- Lundi 14 avril de 10 h à 11 h, sur France Culture, lors de l'émission "Les lundis de l'Histoire", il devrait être - rapidement - question des deux ouvrages
- Philippe Martel, L’école française et l’occitan – Le sourd et le bègue, Presses Universitaires de la Méditerranée, collection « Études occitanes », Université Paul-Valéry, 2007, préface de Robert Lafont. 15 euros http://www.pulm.fr/l-ecole-francaise-et-l-occitan?var_recherche=martel

- Hervé Lieutard et Marie-Jeanne Verny, éditeurs, L’école française et les langues régionales, Presses Universitaires de la Méditerranée, collection « Études occitanes », Université Paul-Valéry, à paraître prochainement. 20 euros http://www.pulm.fr/l-ecole-francaise-et-les-langues-regionales?var_recherche=verny+lieutard - DVD gratuit inclus grâce à l’aide de la DGLFLF : Quel est ce charabia ? : film de collectage réalisé en Aveyron par Michel Lafon sur « l’accueil » des petits occitanophones à l’école au siècle dernier.

à la fin de l'émission pendant laquelle l'historienne Michelle Perrot présentera sous le titre "Voyages et tours de France et d'ailleurs", les ouvrages suivants :
- Voyager en Europe, de Humbolt à Stendhal : contraintes nationales et tentations cosmopolites, 1790-1940, de Nicolas

James Mangold, 3:10 to Yuma

Un grand oestèrn classic coma leis ame. Leis actors son bons. L'escenario es d'un classicim espantant. De veire sensa relambi.
3h10 TO Yuma es un remake. S’agis d'efiech dau oestèrn realizat en 1957 per Delmer Daves amé Van Heflin (Dan Evans) e Glenn Ford (Ben Wade). Vau assajar de veire sus TonTube ço qu'èra aquèu filme. Lo paire qu'èra amé ieu a la sesilha dau CGR me parlèt de la version originala que li semblava mai credibla a l'epoca. Anem veire se podèm trapar un troç...


Arg! Es tarrible! Dona enveja! E vaqui l'escèna dau poton. Classica dins lei filmes classics.


E la cançon dau filme. A! Aquo fa pantaiar!



Realizat per: James Mangold
Amé: Russell Crowe, Christian Bale, Logan Lerman, Dallas Roberts, Ben Foster, Peter Fonda, Vinessa Shaw, Alan Tudyk, Luce Rains, Gretchen Mol, Lennie Loftin.

Samuèu Benchetrit: J'ai toujours rêvé d'être un gangster

Un filme de 2008. En NEGRE e BLANC. Amé: Mouglalis, Rochefort, Baer, Bashung, Arno, Terzieff, Kalfon.

Un polit negre e blanc. Un filme que se vou risolier e estetic. Un omenatge bèu ais actors, au cinèma italian e american. Mai se perdèm un pauc. E s'embestiam. Damatge. La saineta amé Rochefort es la partida la mai capitada dau filme.

Max Rouquette sur FR3

Voici les liens vers 2 émissions de France 3 sud où il est question de Max Rouquette:
le 19/20 du jeudi 3 avril:
http://jt.france3.fr/regions/popup.php?id=c34b_1920&video_number=2
l'édition locale de Montpellier en Occitan du samedi 5 avril:
http://jt.france3.fr/regions/popup.php?id=l31a_locale&portail=regionsud&m_OAS=regions.france3.fr/sud/videojt/1920local/occitan&m_mmtrie=france3_regions_sud_videojt_1920local_occitan

keith Harring a lion

M'agradarié d'anar a la mostra...

Exposition exceptionnelle à Lyon
Du 22 février au 29 juin 2008, le Musée d'art contemporain de Lyon présente l'une des plus importantes expositions jamais organisées en France en hommage à Keith Haring

100 ans de Max Rouquette

paure pastissier
que faguèt lo pastisson
e se cramèt cent cops lei dets
en alucant lei candèlas

http://www.max-rouquette.org/centenaire/evenements/colloque

madrid 28

madrid 27

Una gara a Madrid...Ieu, esperave l'arribada de ET aqui dedins...

in bed with schtroumpfetà

Calou, au Motàs, me diguèt una galejada: "Coma se ditz la pachola de l'eschtroumpfeta au pais deis eschtroumpft ?"

madrid 26

E i a tanben la Robèrta qu'assetada dins l'avion davans lo catalog qu'anonciava l'Expo: "Zara/Gossa 2008" (veire la compausicion sus l'imatge dessus) que diguèt: "quau es coma artista Zarà Gossa?"

madrid 25

I a totjorn dins una chorma un qu'es mai saberut que leis autres. Sabètz? Lo donaire de leiçons ! Lo qu'es vestit en Robèrt Hue e es abonat a la Camif. Amé la rega dau quiéu que sort dei bralhas en velors! Quora, dins Madrid, lei fuocs per lei pedons fan "Piu! Tiu! Tu! Tu!", Robèrt explica: "Es per lei sords e lei muts".

madrid 24

Lo 13 de febrier de 2008.
Au restaurant Los Timbales manjère de Pofres a la Galliega e de Paletillas de Cordero.Adrèiça: Los Timbales, Jamoneria - Cerveceria.3 Cardenal Belluga.

madrid 23: mai déquédis SATURNA?

DEQUEDIS SARTURNA???? Saturna, au Prado...

Brassens - Saturne
Uploaded by ellijah

madrid 22

Coma dins una benda dessenhada de Schuitten e Peeters, la Gara de Madrid ten de la ciutat escura...

troba te

Ara, ai un troba te amé la Calou au Motàs. E ma mameta fa de chivau.

madrid 21

Una gara a Madrid. Marrits sovenirs de l'actualitat.


(c) Fotografia originala dau Tam - 2008

faire lo clown sens L

La familha Zavatta!

Pauc-a-cha-pauc la chorma se bastis. Siam ara una pichota familha. E es curios de veire dins la nostra aventura umana que pensam ja a la nostra desseparacion. Dins lo nostre bonur comptam lei sesilhas que demoran. Demandan se li aurà de perlongaments, l'estiéu. Siam dins l'estrambord d'una joiosa aventura uman. E es un pauc lo rambalh! E la femna Clown comença de se faire de lagui. Partèm dins totei lei direccions. Sabèm pas arrestar. Se parlam de longa amé de voès de palhassas. Meme après leis exercicis. Sabe pas coma aquo va s'acabar...

Uèi faguère una impro nula onte manjave un telefone que se mudèt en pauma de docha.

Avèm jogat au cat siamoés. Sièu tu, siès ieu.

L'asiatic me balhèt son nas de palhassa que totei lei botigas de la vila d'Agradà an oblidat de vendre de nas. La fnac volié me faire crompar aquo sus internet. Imaginez! Si c'est pas ma pointure! Comment je le retourne après?

A la debuta se prestaviam lei nas de Palhassa. Ai una taca sus mon nas de monsur dempuèi. Espère qu'ai pas trapat la penega. La pèu dau nas que se despega.

La femna clown, qu'es professionala, me diguèt que li avié ges de problèma per l'ombra sus lo nas. Banhava lei nas dins la javèu cada ser en arribar. Co qu'espantava sei pichots a l'ostau. De nas dins un banh de mossa. Un ostau de caluc, qué!

Amé aquela taca, podètz m'eutanasiar. Vou escriéure a Napoleon.