dimarts, 12 de desembre del 2006

indiana jones


 

Indiana Jones

Cantèt lo telefonet. Aqueu ser d’aquí aviáu enfin recebut de nòvas de tu. Ère dins una forèst estrangièra e se podiam pas sonar. Menave una còla de toristas. Menar de toristas èra mon mestier. Eriam dins una selva bèla. Quant d’ans d’abscéncia sensa ren saupre de tu ? La nòva disiá qu’aviás agantat la malautiá. Ieu, qu’aviáu crenta de te parlar, en causa dau vueje que m’aviás laissat, me passejave ambe mei toristas dins lo lorditge dei baus e deis aubres gigantàs… La soleta causa que poguère comprene es : « malauteje, tourno me souna. » Èra marcat en grafía texto. Ai davalat mai lèu de l’escorreguda que non pas leis autres. Ai laissat mon cambarada guide faire son mestier e ai fugit. Ai inventat una urgéncia, sabe pas que. Qu’urgéncia li aviá.  A la davalada, lo menut trapaire passava mau : saucissas grasilhadas, mergués, bananas e chocolat, tot aquò vai ben per leis escots, pas per lei jovents de trenta ans. Aviam manjat dins una bauma ambe la toristalha.  Òc, èra una jornada dei bònas, de segur ! Mai per lei toristas ! Pasmens, sabe ben, ieu, que fai ben quatre ans qu’espère plus ren de la vida, franc de traucar de baumas, de camins, e de rescontrar de lengas amagadas mai preciosas que dison l’aiga, l’èrba, lei pèiras, e leis aubres.  Mai lo sensuau. Fau-ti ne’n parlar ? Ont a passat lo sensuau ? Quora m’entorne a la vila, i es pas plus. Alora ensajère de te tocar, dos ans puei. Dos ans. Tant qu’aquò ? Te tocar ambe lo telefonet. Sabe pas se lo jòc de mòt foncciona. Sota lo tibanèu (aquela comunicacion de l’estrangier anava me costar un braç) cerquère ton pichon nom dins lo repertòri. Lo malhum passèt. Avèm parlat ambe lo mistèri dei letras texto. Èra lo solet biais de charrar e per ieu de pas… coma dire… enfin… m’as comprés ! Mai çò que te dise, es que ta malautiá - e mai se la vida nos dessepara - l'aviáu sentida. Ben avans la comunicacion per telefonet. L'aviáu sentida. Car per tu, ai "lo forfach illimitat"... Dins la selva, dins lo trin, d'en pertot, se se podèm pas parlar dins la vida, ai ta votz dins lo trauc de l'aurilha. Lo blu tooth etèrne que me quitarà pas jamai. Quora tornarai de la selva, m'as prepausat de venir bèure un còp au tieu. M'as indicat l'estànci, teis entressinhas. Per charrar de ta malautiá. Dins ma vila de T... S'ai lo coratge de traucar la jungle, d'aparar de lengas amenaçadas e de sempre me ne’n sortir, sabe pas, pasmens, s'aurai lo vam de prene la veitura, me tancar dins ta carriera, e de montar dins ton nis per un chocolat ò un café.

Jungle d’Akela. 12 de decembre 2006. 



Lou telefounet cantèt. Texto. Aqueste ser aviéu enfin recebu de novo de tu. Ere dins uno forest estrangièro de Tam. E se poudian pas souna. Menave uno colo de touristo. Mena de touristo èro moun mestié. Erian dins uno selvo grando. Quant d'an d'abscènci, senso rèn saupre de tu? La novo disié qu'aviés aganta uno malautié. Iéu, qu'aviéu pou de te parla, en causo dou tristun que m'aviés fa,me passejave emé de touristo sus lou M... N..... La souleto causo que pouguère coumprene es: "siou malauto, torno me souna". Ero escri en grafi texto. Ai davala mai lèu de l'escourregudo emé lis autre. Ai laisso moun cambarado guido faire soun mestié e ai fugi. Ai enventa uno urgénci. Qu'urgénci li avié. A la davalado, lou "menu trapaire " passavo mau: saucisso grasilhado, mergues, banano au choucoula, tout aco es bon pèr lis escout, pas pèr li jouvènt de 30 an. Emé li touristo avian manja dins uno baumo. O, èro uno bono journado, segur! Mai pèr li touristo! Pamens, sabe bèn, iéu, que fa bèn quatre an qu'espère pas plus grand causo de la vido, leva de trauca de baumo, de camin, e rescontra de lengo que dison l'aigo, l'èrbo, li pèiro, vo dire lou noum dis aubre. Mai lou sensuau. Fau-ti n'en parla? Dins la vilo de Tam, es pas aqui. Alor assajère de te touca, dous an après ( dous an... tant qu'aco?)
emé lou telefounet. Souto lou tibanèu (aquelo coumunicacioun anavo me cousta un bras) cerquère toun pichot noum dins lou repertori. Lou resèu passè. Avèn parla pèr lou mistèri di letro texto. Ero lou soulet biais de se parla e pèr iéu de pas... coume dire... Enfin... M'as coumprés! Mai ço que te dise, es que ta malautié - e memo se la vido nous desseparo - l'aviéu sentido. Bèn avans la coumunicacioun pèr telefounet. L'aviéu sentido. Car pèr tu, ai "lou fourfa ilimita"... Dins la selvo, dins lou trin, d'en pertout, se se poudèn pas parla dins la vido, ai ta voués dins lou trau de l'aurilho. Lou blue touth eternau que me quitara pas jamai. Quoura tournarai de la selva, m'as prepausa de veni bèure un cop au tiéu. M'as endica l'estànci, tis entressigno. Pèr parla de ta malautié. Dins la vilo de Tam. S'ai lou courage de trauca de jungle, d'appara de lengo amenaçado e de sèmpre m'en sourti, sabe pas, pamens, s'aurai lou van de prene la veituro, me parca dins ta carriero, e de mounta dins un nis pèr un chocolat vo un café. 12/12/ de 2006.


1 comentari:

Mela ha dit...

òsca!
Un text plan bèl.