dimecres, 31 de juliol del 2013
Elefante Blanco
Film de 2013 realizat per Pablo Tropero. En castilhan. Cònta lo bidonvila de la Viergi a Buenos Aires. Onte sola la religion pòu jogar un ròtle sociau per sauvar lei gents de la pauretat, de la misèria, de la dròga. Lo govèrn estènt represiu per leis estajants. La realizacion un pauc telefilm, sota la faussa fòrma d'un reportatge, camèra a l'espatla a tendéncia de perdre sei personatges per faire passar son messatge. La scèna d'amor d'una non-cresenta ambé lo jove curat (en crisi) arriba pas d'escandalizar. Tot dau lòng Jeremi Renier a de mau de mestrejar son jòc dins la lenga qu'es pas sieuna. Demòra pasmens un polit document sus lo subjècte. E ansin l'òbra garda son objectiu educatiu e informatiu. De veire en Vod ò sus lei plataformas de telecargament leiau.
dilluns, 29 de juliol del 2013
dissabte, 27 de juliol del 2013
No: Lo Film de Pablo Larrain cònta coma un publicista per la fòrça d'imatges joiós e un sens poderós de la vidèo lucha contra la dictatura de Pinochet. M'agrada coma lo cineasta utiliza lo format 4/3 a la mòda de la television deis annadas uechanta. Lo format VHS es estat conservat. De logar sus I-tunes ò en Vod.
Lenga originala dau film: castilhan.
De Colors e de dessenhs: enfància de l'Art, art de l'enfància.
La fondacion Quartier publica de libres de coloriar ambé de grands noms: Moebius, Mendini, Kintano, Muek, Minjun. Un bonur. Quasèrn de coloridatge d'artistas,colleccion de 6 títols. www.fondation.cartier.com
Dins Dessine-moi Avignon, Olieslaeger edita de dessenhs en negre e blanc sus 5 ans de festenau.
dimecres, 24 de juliol del 2013
dijous, 18 de juliol del 2013
Imatges d'estiu
Albert Dubout. Espaci Dominique Bagouet. Clapàs. Fins au 29 de setembre.
Miquèu Barcelo. Terralhas a Ceret. Musèu d'Art Modèrn. Fins au 12 de novembre.
Bernard Plossu. Pavilhon popular de Clapàs. Sequéncias fotograficas. Colors Plossu 1958-2013. 240 imatges ambé son Nikkormat. Òbra en colors. Fòtos de viatge.
diumenge, 14 de juliol del 2013
LO COR MANJAT vist per Tam
 |
| Me demande perque pense |
 |
Me demande perque pense encara 
Me demande perque pense encara en tu, an aqueste !
A ! Aqueste !
Sauprai pas, sauprai pas !
E tu m’arribas. E tu m’arribas.
E tu m’arribas. E tu cridas.
E tu cridas : A ? E tu dises : A ! A !
Vas a la cosina. A ! A !
E tu
me prenes lo còr un còp de mai
E es sempre a tu. E per un còp es a tu fin finala
Degun mai lo raubarà pas
Un còfre en banca lo protegirà
Se creses qu’es
la vida
De li aprene
la regòla
Mon còr
Lo shopping e lo tricòt
Mon còr
Li aprendràs
 A! Pren-me! 
Cosina me
Vòle pas lei
sòbras
D’un còr blu
D’un còr sanhós
D’un còr a
punt
Ren.
Cosina-me... Enfin! |
Tèxt e dessenh dau Tam. (c) 1999.
dissabte, 13 de juliol del 2013
divendres, 12 de juliol del 2013
idèas negras per Franquin
Un bon dessenh, bona animacion. Pasmens lei cabussadas de la fin son pas pron longas e laissan pas lo temps la soscadissa coma la lectura d'un album lo permet.
Gaston animat
Una capitada! L'univers de Franquin es ben respectat... fins a la signatura! Sabe qu'existisson leis albums en occitan, ara manca lo dessenh animat.
dijous, 11 de juliol del 2013
Fanquisme
Après la descuberta ufanosa de la linha clara, avans que de m’interessar
a la benda dessenhada adulta, i a un gèni que fa la transicion. Es Andrieu
Franquin. M’agrada son periòd deis annadas setantas onte lo trach es viu, nervós,
pròche de l’esquissa au gredon. Te balha un moviment, un energia que tròbe pas en cò deis autrei
dessenhators. A tanben un sens dau cadre que fa bolegar una vila. Fa sortir
lei personatges dei recantons : un morcèu d’aurilha, de capèu, d’esquina e
tot s’anima. A un sens dau detalh tarrible que fa que pòs tornar legir tant e
tant un album qu’i trobas sempre dins lo dessenh quauqua ren de novèu e de
flame. Lo detalh se perlonga fins a la signatura de l’autor qu’es dispariera d’una
planca a l’autra. Mercés au paire de Gaston, vene un fanatic de la BD. Un colleccionaire bauj. Ma vision
inspirada per çò que legisse treva ma vida de pre-ado. Quora leis adults me
parlan vese de bofigas en dessús de sei testas : lo punt interrogatiu de l’intrigat,
l’exclamatiu de l’estonat, lo còs sagetat dei disvorciats. Refusant de venir
grand m’embarre dins un mond de papier inspirat per la benda-dessenhada
franco-belga.
Dessenhs dins lei marjas, pendent lo film, a l'esconduda dins la nuech, creacion d'un fanzina sus de quasèrns brolhons per lei collègas, dessenhs sus lei mans, lei braç, dins la sabla, pendent lei jòcs de societat, pintura sus lei camisòts, sus lei parets, lei taulas e lei fenèstras. Dessenhs d'en pertot. E marridei nòtas. Lo conselher
d’orientacion me refusa de me veire intrar dins una escòla de jornalisme per
faire de dessenh d’umor. Crese qu’ai viscut aquò coma una promièra mòrt. Ja en cinquenca l'escòla publica me ditz qu'es acabat. E
quora dessenhe (dessenhe d’en pertot, fau dire) la maire me pica sus lei dets.
Pasmens es abonada au Canard Encadenat dempuei qu’es liceana… Mais dins una vila de Provença, dessenhar es pas una situacion. Pas una situacion fixa, mai que mai. E fau laissar lo dessenh e l'art artistic ais autres: aquelei qu'an lei mejans dei vilas e (segon la maire) de bònei relacions.
Mon paire que
m’a sempre ofèrt de libres (es lo solet caprici que me passava : lei
libres) m’ajuda de trobar un recuèlh d’entrevistas rar d’Andrieu Franquin. S’agís
de E Franquin creèt Lagaffe (uei
agotat). Me remente que trapam aquela
belòia sus lei laissas d’una librariá especializada dins un pòrt de la Rochela.
Me demandes pas perqué la Rochela. Viatjaviam dins França tota. E fasiáu totei
lei bònei librariás coma lo surfer fa totei lei bòns espòts.
Legisse aquò sur
lo retorn a l’arrier de la vièlha Fiesta
roja sensa racar. D’auto vias en auto vias, de resto rotas en restos rotas,
laisse pas lo libre deis uelhs. Comence de comprene qu’un creator es sempre
negre, pessimista, insatisfach. Franquin
i descriu la genèsi de caduna de seis òbras. Es per aqueste libre que l’acte creatiu
dins sa soscadissa comença de m’interessar. La benda dessenhada pausa lei bònei
questions sus l’art per l’enfant que vòu s’i interessar. Es una dubertura
artistica e plastica dei belas.
I aprene l’expression
« depression nervosa » e seis efiechs sus l’òme. Franquin dins leis
annadas uechantas perd lo gost per obrar. E oblida quitament son còp de gredon.
Saup pas dessenhar. Sabe pas plus s’es après que crea leis « idèas negras »,
son cap d’òbra, editat per Audie e Fluide Glaciau. Prefaçat per Gòtlib. Mai ven
una apròcha nòva de la benda dessenhada adulta : violenta, politica,
porcassiera,pessimista. Cada dessenh es fach punt per punt a la pluma. En negre
e blanc.Fa pensar a d’aigas fòrtas. Una mestria que m’espanta.
Laisse lo Jornau de Miquet per Spiro que fa parèisser a l’epòca de
fuelhetons mai adults (per tròç de 15 a 16 paginas cada setmana, çò que te fa a
la fin dau mes un album en entier). Mai Franquin desaparèis dau jornau. Mon
papet me crompa e m’escond cada setmana lei numèros. E ieu,quora lei descubrisse dins l’òrt
bèu, espie lo jornau per i trobar una cubèrta dau mèstre. Malastrosament, lei
Gaston se faràn rares,e vesèm que Franquin perd son biais. Reconèisse pas plus
son trach nervós. E nos laissa a la
fin deis annadas 90 que son meis annadas fac.E meis annadas definitivas d’abandon au
dessenh.
Ara te presènte mon Tresaur dau Franquinitge. La colleccion privada, polida coma una saquet de bilhas, de Tamtonet. Toques pas. Enebit de fotografiar. Seguissètz lo guida!
Ara te presènte mon Tresaur dau Franquinitge. La colleccion privada, polida coma una saquet de bilhas, de Tamtonet. Toques pas. Enebit de fotografiar. Seguissètz lo guida!
Fin deis annadas 80: Espère de setmanas en setmanas l'aparicion de Franquin dins lo jornau Spiro. Lo grom nos fa present d'una tiera de cartas "monstruosas". Subran, coma espelidas deis Idèas Negras e dau Trombone Ilustrat, vaqui lei pichons mostres de Franquin! Un avans tast a son retorn? Aquelei cartas son agotadas uei. Renes pas. Es pas la pena.
A la debuta deis annadas 2000, a l'espèra e a l'agachon dei dessenhs rars e cars de Franquin. Comence de trabalhar un pauqueton. E mei promierei pagas son consacradas au 9en Art. Mai... lo collèga que me ven l'album saup pas lo prètz d'aquela quatrenca de cuberta...
Un dedicadis de Tronchet
Promier festenau de bendas-dessenhadas a Nimes, doncas.
Après Cauvin se sarram de Tronchet. Es un atge que mei lecturas començan d’evoluir.
Quite l’enfància pauc-a-cha-pauc. Es la descuberta de Fluide Glaciau ambé sei racòntes porcassiers, burlescs, ironics e
flames. Siáu incapable per ara de citar lo nom deis autors. Pasmens Tronchet
(pense) es a sei debutas. E me fa un polit dessenh. Au marcaire e ambé de
pintura. Li dise (sempre timidòt) que la revista m’agrada. Me demanda de títols,
d’autors. Coma siáu incapable de respòndre lo papà ditz : « es un
pauc impressionat… » La timiditat a de bòn quora se ne’n servissèm…
 |
| Dedicadis, pagina de l'album de: Tronchet, Les Damnés de la Terre Associés: Stars Toujours!, Paris, França, 1988. Colleccion personala dau Tam. |
dimecres, 10 de juliol del 2013
diumenge, 7 de juliol del 2013
Una signatura de Leturgie e Leturgie.
 |
Un ex-libris de Polstar (bonus). Librilhon signat et numerotat per Léturgie, edicions treize étrange, Paris, Franca, 2001. Colleccion personala dau Tam.
|
 |
| Una signatura de Jean Léturgie e Simon Léturgie.
A l'espelida de Spoon and White, Spoonfinger, Belgica, Dupuis, 2002.
Una parodia capitada de JAMES BOND. Colleccion personala dau Tam.
|
Negre e blanc ai rescòntres de la fòto en Arle
Escorreguda negra e blanca dins un esperit de descuberta. Tresaurs dau passat, preséncias d'uei.
Fotografias deis annadas 50: Guy Bourdin.
Fotografias chilianas: Sergio Larrain (agéncia Magnum).
150 tiratges seleccionats per Agnès Sire (Fondacion Cartier-Bresson).
Fins au 22 de setembre.
Sòrga: Midi Libre.
 |
| Guy Bourdin. |
 |
| Sergio Larrain |
diumenge, 30 de juny del 2013
Dedicadis de Raoul Cauvin
Festenau de BD de Nimes en 1989... Ambé lo paire que me ten la man per demandar la signatura, qu'ère timidon...
Signatura sus Cauvin-Hardy, Pierre Tombal 6, Côte à 'Os, Belgica, Dupuis, 1989.
dimecres, 19 de juny del 2013
Programacion culturala de la vila de Tam
Chantal Goya.
Lo 30 de julhet dins lo tiatre antic de la vila de Tam. Ambé Gregory lo magician. 20.30. Garda me una plaça.
dissabte, 8 de juny del 2013
Nimes carrat d'art
L’arquitècte que farguèt Carrat d’Art (Nimes, Gard,
Occitània, França) festeja l’anniversari dau musèu modèrn. Tomás
Saraceno òbra
sus lei telaranhas dins de cubes d’acrilic. D’autreis òbras de Barcelo, Giacommeti...
dimarts, 28 de maig del 2013
Erro dins l'aspirator
Narbona reciucla un monstruós aspirator: un bastiment industriau per lei bordilhas transmudat en musèu d'art contemporanèu. Lo promier artista dins aqueste luòc sarà lo pintre islandés Erro. Lo cap de fila de la " figuration narrativa" utiliza publicitats, afichas de propagandas, comics, cromòs, fòtos, màngas... Reciucla, qué ! Desnoncia ansin l'obscenitat de la societat de consomacion e lei dictaturas politicas.
Vaquí una retrospectiva de 40 telas: Scape, Femmes Fatales, Hommage à Fernand Léger.
Lei telas flotejan dins l'aspirator!
Leis artistas dau luòc saràn causits puei per Piet e Layla Moget qu'animan lo LAC a Sijan.
Mòstra Erro fins au 6 d'octòbre. Tancats diluns e dimarç. 0468903065.
LAC. Dau 22 de junh fins au 23 de setembre. Mòstra Parallèles. Piet Moget. Claude Viallat. Antonello Curcio. 0468488362.
Sòrga: Joan-Maria Gavalda in Midi Libre, dimarç 28 de mai de 2013.
Una òbra d'Erro.
dilluns, 27 de maig del 2013
Un omenatge a Fred
Ai trobat aquò dins lei cartons... Ven d'una signatura en Angolèma. Festenau de la BD 1999. Ara lo corbatàs a pres son vòu, i a un mes fa.
diumenge, 26 de maig del 2013
La tartana
Pau Signac, La Tartana Sant-Tropes, 1905.
Oli sus tela, 81x65 cms, Paris.
Me fa pensar a l'amic Pecout. Ai jamai vist una tartana. Levat dins son libre e sus aquela pintura...
La teoria dei colors
La teoria dei colors dau pintre Signac es inspirada per doas
paginas escrichas per Chevreul e Rood, dos saberuts quimistas e fisicians. Es
lo punt de despart dau Neo-Impressionisme. Fa dau moviment artistic quauqua ren
de fòrça
scientific (e l’un dins l’autre...) Soscadissa sus la lutz a despart dei colors primàrias e complementàrias (se parla d’una
« gramatica deis arts dau dessenh. »)
Lei sòrgas
scientificas de Signac son nombrosas. Segon lo pintre, Delacroix es
l’inspirator de son moviment.
M’agrada aquela pensada sus la color negra de Rood :
« es que la fisica modèrna exprimís en dire que tot mescladís
dei colors sus la paleta es un caminament cap au negre ».
Nòtas personalas de lectura
in : Sota la direccion de Marina Feretti Bocquillon, Signac lei colors de l’aiga (Signac
les Couleurs de l’Eau), Paris, Montpelhier, Giverni, Gallimard, Musèu Fabre de Montpelhier,
Musèu Fabre de Giverni, França, 2013.
Quora vese lo tablèu Retrach de Felix Fénéon crese descrubrir
lei colors psiquedelicas deis albums dei Beatles... Pasmens lo tablèu es de
1891 !
Òli
sus tela, 73,5x92,5 cm, New-York, The Museum of Modern Art
Signac sus son bateu.
Signac lei Colors de l'Aiga. Libre editat per l'expausicion dau Museu Fabre.
Retrach dau neo-impressionista Signac per Theo van Rysselbergue en 1896. Oli sus tela. 92,2x113,5 cm. Colleccion particulara. Onte lo pintre fa pensar au capitani Haddock...
diumenge, 19 de maig del 2013
Un racònte fotografic
Un racònte fotografic es un libre bèu que recampa lei
fotografias de l’artista Emile Savitry, tanben pintre. L’ensems negre e blanc
nos mena sus l’empont d’un film non-acabat e maudich: La FLor de l'Atge. I vesèm
Prevert (l’escenarista), Marcèu Carné (lo realizator), e leis actors Arletty,
Aimée, Lombard e Reggiani. Lei contribucions escrichas de Carole Aurouet e
Sophie Malexis fan lume sus l’istòria de l’òbra misteriosa ai bobinas
envoladas. I aprenèm leis disputas de Carné-Prevert, l’espelida de la polida
Anouk Aimée, lei concessions escenaristicas ligadas a la manca de budgècte
e enfin lei criticas assessinas
que s'indignan de veire Carné virar a l’exterior e qu’anoncian, a mon avejaire,
leis articles de la novèla ersa que tugaràn lo cinèma poetic francés.
Lo libre, en papier glaçat, es divisit en dos : la
partida escricha e la partida imatjada. Lo dorsier que conten lo budgècte, lo
casting, lei cançons dau film e enfin l’escenàrio poetic de Prevert es un
tresaur.
Aqueste libre es publicat per la mòstra : Emile Savitry, un racònte fotografic de La
Flor de l’Atge, lo film maudich realizat
per Marcel Carné, d’après leis escenàrios de Jacques Prévert, virat a
Bela-Ila-de-Mar en 1947. (Emile Savitry,
un récit photographique de la Fleur de
l’Age, le film maudit réalisé par Marcel Carné, d’après les scénarios de
Jacques Prévert.)
Emile Savitry, Un racònte fotografic (Un récit photographique), 2013, Gallimard, París, França.
Arletty per Savitry.
Lei Bretonas dins la dicha d'intencion dei cineastas devon "restar autenticas e non fachas per la toristalha."
Lei Bretonas dins la dicha d'intencion dei cineastas devon "restar autenticas e non fachas per la toristalha."
Jaume (Prevert) a dich...
"Un pauqueton d'aur sus lei barras de la gàbia e degun s'interessa plus ais aucèus."
Jaume Prevert.
Jaume Prevert, escenariò in Un racònte fotografic, p.38.
Sèrgi Reggiani dins La Flor de l'Atge. Fotografia de Emile Savitry.
Lo nom d'Aimada
Lo nom d’Anouk Aimée es estat
bufat per Jaume Prevert sus lo rodatge de La Flor de l'Atge. "Anouk, çò diguèt, es polidet, mai es
cortet. Te direm Aimée ! "
Alòr Anouk gardèt lo nom d'ostau.
D'après Carole Aurouet, La flor de l'atge, lo film maudich de Marcèu
Carné e Jaume Prevert, (La fleur de
l'âge, le film maudit de Marcel Carné et Jacques Prevert) in: Émile
Savitry, Un racònte fotografic, (Un récit photographique), Paris, França,
Gallimard, 2013, p9-36.
Fotografia de Emile Savitry sus lo rodatge dau film La flor de l'Atge.
Moi, parler petit niçart
Sensa lo mestier d’un San-Antonio, Joan-Glaudi Lalumière
assaja de faire d’umor... sus un bilanç de la franca culturala ben negre. Mai
fauta de saupre faire rire tomba dins de caricaturas violentas, franchimandas
de çò
que siam. Ansin, un dei personatges principaus decidís de plantar cavilha a Niça. Aicí
sota, vos fau part de la descripcion, de la parladura dei personatges occitans....
Es Tintin au Congò ! Lo mielhs es de legir lei marrideis impressions, de còps que i a, fisicas que lo marrit accent fan espelir sus Alexandre, lo viatjista.
Lo libre, que se debana en 2010, es estat publicat en 2013 amb una manca gròssa de cultura occitana. Ambé mesprès. A la francèsa, qué ! Bòn racavòmi! Vos estampe lei marridei paginas, l’anatz pas crompar, saique !
Es Tintin au Congò ! Lo mielhs es de legir lei marrideis impressions, de còps que i a, fisicas que lo marrit accent fan espelir sus Alexandre, lo viatjista.
Lo libre, que se debana en 2010, es estat publicat en 2013 amb una manca gròssa de cultura occitana. Ambé mesprès. A la francèsa, qué ! Bòn racavòmi! Vos estampe lei marridei paginas, l’anatz pas crompar, saique !
Jean-Claude Lalumière, La
Campagne de France, 2013, La Dilettante, França, París.
Clicar sus lei paginas per lei tornar mai belas!
Subscriure's a:
Missatges (Atom)