Dimenjada de l'art contemporanèu de Tolosa e seis environas

Dau 5 fins au 8 de març - malhum Ping Pong.
Aquí sota : un ridèu de scèna per Tolosa. Picasso.

Birdman

Quora son temps a passat, que ven l’actor dei blockbusters ? Keaton reiau dins un plan sequéncia de doas oras interroga lei mestiers de l’espectacle dins un anar-venir colissas/empont/empont/colissas pivelant. Lei films sus lo teatre (Cassavetes, Truffaut) meton en abime lei dialògs, lei mancaments de la vida videnta. Quora cabuça sus scèna oblida d’èstre lo trichaire de sa vida, l'òme.

Jacky au reiaume dei femnas

Dins un mond de femnas, carga lo veu, Jacky. Òbra carnavalesca, lei valors en cò de Riad Sattouf se reviran. Lo realizaire ven de la BD e l’ensems demòra politicament incorrècte. Lo jòc deis actors es perfiech. Lei darrierei frasas : « blasfèmi ! blasfèmi » nos rementan la dolorosa actualitat d’uei. A l’epòca dei caricaturistas mòrts lo rire sembla coratge.

De veire en VOD.

La realitat

un ovni  d'aqueu film! Amb Alan Chabat e Elodia Bouchez que fa sei 40 ans.

A pas d'escauma Vincent

Racònte moligàs francés sus un òme qu'a de subrepoders quora se banha. Son polits lei paisatges de Provença onte senhoreja l'Aiga... Lo film mai cagant de l'an.

Dançan Tanben leis Arabs

Vida d’un jovenet, Arab d’Israël. Integrat a la populacion jusiva mai que patís de l’agach de l’autre au licèu, au trabalh, en amor, ò fàcia a la mòrt. Es tirat dei dos romans de Sayed Kashua : Dançan Tanben leis Arabs e La Segonda Persona. Escriu Kashua de tèxts satirics risoliers dins lei jornaus d’Israël: pòu a l’encòp criticar  leis Arabs coma lei Jusius. Lo percors d’aprendissatge de son jovent fa fogaça : la pression sociala que siága jusiva ò araba se fa tròp fòrta. S’avisa, l’espectator, coma aquela pression ven de mai en mai regda dins l’anar dau temps istoric.   De veire per prene consciéncia que siam encara liures aicí. Per quant de temps ? Per qunta religion? Per qunta politica?


Dançan Tanben leis Arabs (Oc) - Dancing Arabs (Isrl) - Mon fils (fr). 2015. Rodat per Eran Riklis.

American Snipper

Es pas lo Clint Eastwood de Sus la rota de Madison . Aquel òme madur que saup dire sei sentits. Nani.  Nimai l'òme de l'escur Impitoyable. Non pas. Es lo realizaire d'un film de guèrra patriotic, maniquean.: tugar un enfant, faire prene una arma per un enfant, educar l'enfant a l'art dau tir... Tirar sus una maire... L'educacion segon Clint... Cada plan raca lei colors passidas dau drapèu american.  Guèrra, familha, patria.

Bal occitan

> Balèti occitan - bal occitan
> Bal pour aider le provençal au collège et au lycée!
> Samedi 21 mars 2015 - 20h30 - château Simian - Piolenc.

> Entrée: 7 e. Moins de 25 ans: 5 e.
> initiation gratuite aux danses: 17h
>
> renseignements et réservation : 06 77 74 05 03
Avec Radio Mix et BEN LEU.

Joseta dins sa sieta. Madonna tanben.

Joseta en Italia.

Lei Trulli. Alberobello. Bari. Italia.

A l'ostalariá dau Campo. Matera.

Au carnavau de Venisa.

Cònte japonés

Un còp èra, un "cocombre de mar",  ò "viech marin" (es un equinordèrm, utilizat coma de bòn manjar en Extrèm-Orient), aviá pas la boca fendisclada coma l’a aujornd’uei.

Mai, un jorn, la diva Usuma, acompanhant lo fiu dei Dieus, vouguèt obtenir per eu la devocion de totei lei peis.

Recampèt totei leis èstres qu’avián d’aletas e demandèt :

« Volètz servir ambe respècte lo grand Fiu dei Divinitats celestas ?

An aquelei mòts, totei lei peis se clinèron ; totei faguèron promessa de servir lo Fiu dei Dieus.

Un solet peis calèt : lo cocombre de mar.

La celèsta Uzuma tirèt son pichon ponhau e diguèt :

« A ! vaquí una boca que dona pas de respònsa ! »

D’un còp de ponhau, fendisclèt aquela boca qu’aviá pas rason de restar tampada.

Vaquí perque a la boca fendisclada, lo cocombre de mar.

D’après F.Challaye, Còntes e legendas de Japon, D.R.

un amiga novèla

Film francés de Francés Ozon (2014).  La vida d'un papà escondut que se vestis en femna per abalir son nene. Au contrari deis autreis Ozon, pense que lo bon realizator vai pas pron luenh dins l'analisi de son personatge. La promièra sequéncia me sembla clafida de moninarias. L'ensems es agradiu d'agachar. Capelada a Roman Duris qu'es mon actor generacionau! Pasmens: es borgés lo film. E dins lei mitans paures o mejan podèm pas aver de problèmas d'identitat? La fin se sarra d'un conte de fadas kitchissime proche de Pèu d'Ase de Demy. Mai manca la fragilitat dei personatges qu'Almodovar sus lo meme subjècte saup ben utilizar.

Mòstra Vialat

La fin de la mòstra dau pintre que signèt un libre meravilhós ambé Robèrt Lafont.

Musèu Fabre. Montpelhier.

Puei cambian lei personatges

E lo pèu ven mai grand ...

Personatge novèu

Dins l'univers de Joseta Kroner un personatge nòu.

M'agradan...

J'aime mes photos en boire et blanc...

MOMMY (suite)

Un peuple qui applaudit un film en dialecte canadien sous-titré dans une image carrée peut donc s'intéresser à d'autres langues que la sienne...

la despartida

Gone Girl de David Fincher (2014). Lei tèmas preferits dau realizaire recampats dins un film Hitchcockian: la corsa au tresaur, la desaparicion, lei lumes dins la nuech, lo dangier de la vida videnta e la sapiéncia dau cat. De mancar pas. TAMTAMTAM

Mommy

Film canadian de Xavier Dolan. 2014. Sus l'acceptacion de la diferéncia e lei particularismes  de cadun. Amb una causida franca per lo dialècte dau pais. Sota-titolat en francés. Pregond, fadòli, sensible.Una vision joina sus l'educacion e la repression. Aquela que fa tan enveja a una França pojadista. Polits retrachs de femnas. La lutz remirabla. Lo cadre dau film fonccion coma un còr malaut dins una nòva de Boris Vian. Tamtam.

Luchar

Les combattants. De Thomas Cailley. Sortit drech de la FEMIS. Sembla qu'a fach un polit trabalh de realizacion (d'après la critica parisenca). Lo pitch: dins un mond descalat, un jovent e una femna cercan coma faire fàcia a la perda de la civilizacion modèrna...  La lucha, lo despassament fisics son indispensables. Lo personatge feminin es pivelant.  

un òme que dòrm

Film tunisian escrich sus un tèxt de Perec. La frasa "novèu roman" de l'autor dei Causas sembla despassada dins una votz off maladrecha.  Lo racònte que se refusa de contar una quista (lo roman novèu lo sabèm ne'n vòu pas dau racònte) manca un pauqueton de progression. Seguissèm de lònga un jovent dins Paris que cabussa dins sa solesa. Lo don de l'observacion es remirable: leis uelhs au plafond, lei traucs dins lei parets, lo plastic de la gorbilha dau linge... Mai n'i a pron d'un ora!
 Vist dins l'encastre dau festenau 200 Cambras a Nimes. Completat per un filmonet contemporanèu sus lei cambras en prison.

Jòrdi Perec sus lo rodatge dau film.

Sant-Laurenç

Polit film lentós de Bertrand Bonello. D’una estetica polida. Granda interpretacion de Gaspard Ulliel.  Lo cordurier coma artista pintre. Un film d'autor que ditz sei passions: l'art de crear, lo work in progress, retrachs de femna.M’agrada.