diumenge, 18 d’agost del 2013

Architectura de l'illa de Chios



Aquela illa, situida a uech quilomètres de la riba turca, vei naisser Homère e inpira Hugo per L’enfant Grec dins Les Orientales. Dins la vila de Pyrghi siáu pivelat per l’arquitectura deis ostaus cubèrts de Xistas (que vòu dire « biais de gratar »). Dins l’Eté grec, Jacques Lacarrière descriu la tecnica : « Quora lei peiras d’una faciada son montadas, se reverta d’un promier enduch lèu-lèu que se laissa secar, dessús se passa un segond enduch, lentós. Puei, abans de faire secar aqueste,  se grata per faire lume  sus l’enduch de color de dessota ». Sòrga : Le Guide du Routard, 2008-2009, îles grecques et Athènes.


























Lei rescòntres d’estiu son sempre rics. E, lo sabètz : i a ges d’asard ! Lei lecturas sònan lei viatges e lei viatges inspiran lei lecturas.  Brèu… Quora vese Delfilm (aquela sonha mei libres occitans malauts), la religaira dins son talhier freg de libres de Sant-Quentin-la-Terralha, au tornar de mon viatge, me presta lei tres volums de son vesin dessenhator de BD : Le Periple de Baldassare, inspirat dau roma d’Amin Maalouf. E aquí dedins, que vese, durènt lo viatge que mena l’eròï a la quista d’un libre perdut ? La vila de Pyrghi ! Dessenhada ambé una mestria que non saup. L’apèu de Grecia, sempre e sempre. Meme dins lo mai pichonet vilatjon de França ! Lo cant de serena d’aqueste país jamai calarà ?
 L'enfant per Victor Hugo
"Ô horror ! horror ! horror !",
W. Shakespeare, Macbeth
Les Turcs ont passé là. Tout est ruine et deuil.
Chio, l'île des vins, n'est plus qu'un sombre écueil,
Chio, qu'ombrageaient les charmilles,
Chio, qui dans les flots reflétait ses grands bois,
Ses coteaux, ses palais, et le soir quelquefois
Un choeur dansant de jeunes filles.

Tout est désert. Mais non ; seul près des murs noircis,
Un enfant aux yeux bleus, un enfant grec, assis,
Courbait sa tête humiliée ;
Il avait pour asile, il avait pour appui
Une blanche aubépine, une fleur, comme lui
Dans le grand ravage oubliée.

Ah ! pauvre enfant, pieds nus sur les rocs anguleux !
Hélas ! pour essuyer les pleurs de tes yeux bleus
Comme le ciel et comme l'onde,
Pour que dans leur azur, de larmes orageux,
Passe le vif éclair de la joie et des jeux,
Pour relever ta tète blonde,

Que veux-tu ? Bel enfant, que te faut-il donner
Pour rattacher gaîment et gaîment ramener
En boucles sur ta blanche épaule
Ces cheveux, qui du fer n'ont pas subi l'affront,
Et qui pleurent épars autour de ton beau front,
Comme les feuilles sur le saule ?

Qui pourrait dissiper tes chagrins nébuleux ?
Est-ce d'avoir ce lys, bleu comme tes yeux bleus,
Qui d'Iran borde le puits sombre ?
Ou le fruit du tuba, de cet arbre si grand,
Qu'un cheval au galop met, toujours en courant,
Cent ans à sortir de son ombre ?

Veux-tu, pour me sourire, un bel oiseau des bois,
Qui chante avec un chant plus doux que le hautbois,
Plus éclatant que les cymbales ?
Que veux-tu ? fleur, beau fruit, ou l'oiseau merveilleux ?
- Ami, dit l'enfant grec, dit l'enfant aux yeux bleus,
Je veux de la poudre et des balles.
Victor Hugo, Les Orientales, 1829
Dessenhs tirats de:
Joël Alessandra, Le Périple de Baldassare: Un ciel sans étoile, Casterman, Paris, França, 2012.
La botiga de Delfilm, religaira es:
Delphine Dejean, Le Livre dans la peau, Reliure et Restauration, 7 rue de la fontaine, 30700 – Saint Quentin La Poterie.
Fotografias de Chios:
 Lo Tam-Tam
Tèxt:
Victor Hugo, L'enfant in Les Orientales.

divendres, 16 d’agost del 2013

Viatge conegut e aimat

Sempre sus mon vèlo en suspencion sus lei paluns assecadas de la pichòta Camarga. Deman anarai veire lei resclausas dau Pichòt Ròse. Es mon viatge preferit. Aqueste que passe cada jorn ambé mon paire. Per aprofiechar de sa sapiéncia e de son entrainament fisic. La Miegterrana nos recampa. E mancariáu pas un jorn d'estiu per viure aquò. Siam una minuta d' aqueste país, papà!
Le lendeman, finala après lei resclausas contunham sus la via de terra que perlonga la D63 (Palavàs, Carnon, Lo Motàs). Se dubris a nautres un paisatge bèu. Lo camin dèu surament menar a Seta. Un farandola de cabanas, lei "cabanas dau Ròc" dubrisson leis uelhs de mon telefonet. Maugrat lo solelhàs assage de faire mon mielhs per vos. E bastir de remembres novèus ambé lo paire.
Lei cabanas d'aicí ecologicas ambé de teulissas solarias ò plus ancianas, fachas tot just de fustas pintadas ambé la crotz occitana ò la crotz camarguenca. Lei estajants parlan fòrts dei merinjanas de miegjorn culhidas dins l'òrt. E tot aquò me tòrna a Grecia.


Television: thalassa

França tres prepausa un documentari sus leis illas escondudas de la Mar Miegterrana. Tres illas pensadas, inventadas au gost dau jorn per d'arquitectes, òmes de sciéncias, rics eritiers. Totei amorós de dòna Natura. De descubrir sus lo siti internet de la cadena ò en segonda difusion sus la TNT. Fabulós!
Lo pescaire qu'avètz sus ma fotografia es pas d'una illa esconduda mai lo pescaire de mon illa aimada qu'es Mitilena. Un personatge fòrt de la familha que m'aculhís lei braç dubèrts dempuei 5 ans!

dijous, 15 d’agost del 2013

Felipe Carrese, Malaterra


Dissabte 19 de genier a 15h50, sus F3, redifusion de "MALATERRA"
lo filme de Felipe CARRESE
(bilengue occitan-francés/sota-titolat)


Un filme que conta la vida d'una familha de paisans dins leis Aups de Provença Nauta (virat a "Noyers-sur-Jabron" 04) dau temps de la promiera guerra mondiala... sus d'un fons d'espionatge...
Acteurs : Laurens Revest, Roger Pasturel, Claire Massoubre, Estelle Pessemesse, Franck d'Aloiso, Léa Coulanges. Durée : 95 minutes Réalisateur : Philippe Carrese.

Pendant la guerre de 14-18, en Haute Provence, une famille qui vit en autarcie, et dont l'univers est essentiellement composé de femmes depuis que les hommes sont partis au front, entretient d'étranges rumeurs de malédiction autour de Malaterra, un village abandonné soi-disant hanté. L'arrivée d'un vagabond sourd et muet va exacerber les conflits individuels, chambouler la vie quotidienne dans cette ferme isolée et révéler le mystère de Malaterra, le village maudit. En Occitan et en Français.

dimecres, 14 d’agost del 2013

Arte

Deman: granda jornada tematica sus Grecia.
Ma fotografia mòsta un endrech onte nade fòrça.

Marchar, marchar

Marchar, marchar. Per oblidar lei mostres que siam...

dimarts, 13 d’agost del 2013

Rescòntres d'Arle. Talhiers, resto, autorota.

La jornada s'acaba dins lei talhiers. La calor cala. Es lo promier còp que fasèm lei rescòntres d'Arle sensa l'impression d'un grand lassitge. L'organizacion, la coeréncia de l'ensems nos an convençuts. Capitam pas de laissar Arle. Manjam dins un restaurant suau que se ditz Fad´Òli.  S'inventa pas nimai.
 Lo paure vesin de taula, dei gròs braç, se tròba solet subran. Comprenèm que son amiga ven de lo laissar. Lo temps d'un flash.Eu, saup pas se dèu continuar lo repais qu'a comandat ò la seguir. La seguís.
La veitura que nos tòrna cap a la Vila de Tam breça Calon que se rementa deis imatges de jovença dei clichés retrobats dei camps rodanencs dau frònt popular puei d' aqueste còs torçut, perdut dins lei montanhas, dins un paisatge d'aubes que sembla a d'esculpturas. Dins sa tèsta la polida fa son montatge.

dilluns, 12 d’agost del 2013

Lei talhiers vesita guidada

Calon e ieu volèm seguir la vesita guidada dei Rescòntres d'Arle. La guida nos aculhís ai talhiers . Tres univers dispariers, dins tres membres gigantàs: lei fotografs Minkkinen e  Tillmans. E una mòstra tematica: una soscadissa sus l'Africa.
Prene de nòtas en dirècte. Me seguissètz?
Promier membre. Arno Rafael Minkkinen òbra sus son còs nus coma s'èra un paisatge. Performància dangeirosa. Lo dangier coma processus artistic. Lo patiment lo marca. En argentic. Fòrt. Espectacular. Poetic. Se tòrça dins de posicions impossiblas. La vida de Minkkinen es una dolor. Marcat per son bec de lebre mostrarà sa cara soncament a la debuta dei annadas   2000. Comencèt dins leis annadas 70. 43 ans ara que fa de recercas sus son còs sensa relambi. Calon es marcada per  tant de beutat.


Seguís puei 12 fotografs d'Africa de Sud : transicion, paisatges d'una societat. Malaisat de passar d'un univers a l'autre, pense. Mai la guida es pedagòga e fòrça interessanta, joina, polida, saberuda. Ai pas retengut grand causa aquí... Levat lo bòn biais de la guida.
Tresen e radier membre: L'univers de Tillmans.
Wolfgang Tillmans comença la foto dins leis annadas 80 perseguit per la mòrt de sei pròches en causa dau sida va assajar de crear un ensems magic, non mestrejat de la fotografia. Astronomia, fotografias dau mond, abstraccion, registre dau quotidian: un brave mescladís! Assaja de comprene lo mond dins sa globalitat e critica ansin lo tròp plen de la mondializacion. Pivelant. Fotos numericas tròp precizas.
Sortissèm d'aquela vesita fòrça las mai urós. Es un bòn plan: la vesita guidada dins lei talhiers es a gratís!

Bestiari d'Arle

Ambé Calon, fau la pausa de Tarzan davant lo rinò ròse dei rescòntres d'Arle. Coma se l'aviáu caçat.

Foto auto-mat

Ambé Calon avèm fach de foto-mat-ons au foto auto-mat

Pierre Jamet, lei talhiers

Remembres negres e blancs dei vacanças dau Frònt Popular sus Ròse. Tocant. La mòstra preferida de Calon per la jornada.

Erik Kessels, palais de l'archevêché

Òbra: 24 oras de fòtos. Onte una mar gigantassa, ersa de tiratges fotografics, raca d'un balcon interior. Coma per dire un tròp plen d'imatges... de mancar pas.

Sergio Larrain, gleisa Santa-Ana

Lo chilian qu'arresta de faire de fotografias mentre qu'intra a l'agéncia Magnum. A 40 ans.

La sosta, plan Doumer

Manjar au restaurant La Sousto. En Arle, aquò s'inventa pas.

Lee Fan, Capitòli.

Afortis lo zen de l'Italian.

Mat dins lei carrieras

A l'asard bautasard dei carrieras d'Arle se tròba un grafista que se ditz Mat.



Giuseppe Penone, capela Sant-Martin dau Mejan




Escuplturas fabulosas inspiradas per leis aubres. Leis fotografias negras e blancas fan resson a la soscadissa d' aqueste grand poeta de la natura.  Amb 
impression personala de grand zen.

Mòstra Jaar, gleisa dei fraires presicadors

Existis pas de fotografia que mòstra Nelson Mandela que plora lo jorn de sa desliurança. Dison que la lutz dau calcari li leva la possibilités de plorar.

Festenau de la fotografia d'Arle

Anar querre Calon que m'espèra a la gara d'Agradà per lo festenau de la fotografia d'Arle. La montaira de cinèma ven dins Sud (es ansin que sona lo pais) per descubrir la colleccion en negre e blanc.

diumenge, 4 d’agost del 2013

Imatges d'endacòm mai

Sus leis ecrans blancs dei cinèmas d'art et d'assag:  Baie des Anges de Jacques Demy, en version restaurada. Negre e blanc fabulós. Jeanne Moreau perduda a Niça la bela dins lei Casinos e lei taulas de jòc. Un cap d'òbra.
Sus lo pichòt ecran d'Arte: aqueste ser. Shaft de Gordon Parks. 1971. Promier film de la blaxploitation.   20 o 45.
Sus lei malhums sociaus e quauquei cadenas de television d'Ongria:  4 corts metratges sus lo racism anti-ròm: la color de sa pèu èra son solet pecat. 
Sòrga: Liberation d'aquesta dimenjada.

Arts visuaus provençaus, art de viure e art de veire

Arle. Christian Lacroix jòga ambé l'arquitectura de Montmajour fins au 30 de novembre. www.montmajour.monuments- nationaux.fr




Sant-Pau-de-Vence. Filosofia e pintura, qu'es lo liame que podèm faire entre lei doas? Es la question que se pausa la mòstra : Leis aventuras de la vertat, pintura e filosofia. Fondacion Maeght. www.fondation-maeght.com



Sus la rota Marsilha/Arle (rescòntres fotografics d'Arle). Lo fotograf Raphaël Dallaporta inventa un procedit qu'oblida contrastes, gris e çò autre per crear un vertadier negre e blanc qu'espelís drech de sa maquina. Camps de sanha, arenas, vistas de Ròse dempuei lo musèu Réattu, ombras de chivaus sasidas dau cèu dins lo domèni Cacharel, bar deis espòrts de la salina de Giraud, manada de buòus via de Méjanes, e palun dau vaccarés, montanhas de sau... Pareis que lo jove artista conèis de còr l'istòria dei promiers oèsterns francés (virats en Camarga), Baroncelli e es afogat de Mistral.
Avinhon. Omenatge a la legenda de Jana la Papessa. Cinc esculptritz recampadas per Éric Mézil evòcan la femna: Kiki Smith, Louise Bourgeois, Camille Claudel, Berlinde de Bruyckere, Jana Sterback. Fins au 11 de novembre. Plan dei Papas e 5 carriera de la violeta. www.lespapesses.com 
Arle. Mòstra sus lei nivas. Esculptadas, pintadas, installadas per Jaume Plensa, Léon Spielliaert, Andy Wharrol. E fotografiadas per R. e S.ParkeHarrisson. Musèu Réattu. www.museereattu.arles.fr

Santei-Maria-de-la-Mar.  Dormir dins l'agachon dau Mas de Foca. Au mitan de la natura, dins un decòr  de quincalhas. Ostalariá Mas de Foca, via dau Pichòt Ròse. www.masdelafouque.com

Bòns pantais provencaus!
Sòrga: Air France Magazine. Dins l'avion que me tòrna d'Atena per Marsilha. 







Festenau de cinèma dins Atena

Per la tresenca annada, lo mond d'Atena pòdon aprofiechar dins lei pargues, lei plans, lei trepadors a de difusions de films. Sota leis estelas gregalas.
Lo festenau de cinèma d'Atena a cèu dubèrt transmuda la ciutat en cinèma gigant. Lo public tocat es l'estajant coma lo torista que la manifestacion se tròba organizada per The Athens International Film Festival e The Greek National Tourist Organisation (GNTO). Lo festenau fa lume sus lei luòcs mai mitics de l'endrech: l'acropòle, e la via pedona de la carriera Dionysos Areopagito, la Plaka, lo pargue Santa Irena, lo pargue Advi dins Metaxourgeio, coma dins lo cinèma mai vielh de la ciutat fargat en 1935. Lei telas blancas son tibadas d'en pertot per aprofiechar deis odors, de la calor dins la beutat de la metropòla fòrta de culturas.

Sòrga: Olympic on Air. Article escrich dins l'Avion per Atena.


Le hibou est aussi le symbole du festival du cinéma en plein air de Marseille. D'une cité grecque à l'autre... Le clin d'oeil est-il volontaire?

dijous, 1 d’agost del 2013

Solelhada


Plein Soleil. Film de René Clément. En francés. Film deis annadas seissanta. Aprofiecha dempuei le festenau de Cana 2013 d'una polida restauracion de l'imatge. Alan Delon pausa coma un manequin de mòda a cada plan. Fa pensar au personatge principau de la seria Mad Men. Pecaira, la realizacion freja e escolara oblida la sensualitat de l'ensems. Aquela sensualitat qu'avèm dins lo remirable La Piscine de Jacques Deray ambé lo meme actor principau capita pas de ponchejar maugrat la mar e la beutat dei paisatges italians en cartas postalas. Propret, siam luenh de l'univers cinic dau roman de Patricia Highsmith qu'inspirèt lo film. Pasmens l'ambient de l'epòca, la jovença deis actors e actritz polits coma de dieus gregaus son un monument de classicisme francés qu'explica lo seriós, l'aplicacion d'una òbra, facha per lo respècte d'un public que se desplaçava per veire jogar seis idòlas: Maria Laforêt, Maurice René e l'icòna Alan Delon. De veire per cabussar dins un periòde de l'istòria dau cinèma franchimand e comprene son influéncia plastica sus l'atmosfèr ye-ye. E l'istòria policiera es traç que ben menada. Finala: l'aconselhe.
 De veire en vod aquesta passa, dins lei cinèmas d'art e d'assag, e sus lei plateformas de telecargament leiau.


dimecres, 31 de juliol del 2013

Elefante Blanco

Film de 2013 realizat per Pablo Tropero. En castilhan. Cònta lo bidonvila de la Viergi a Buenos Aires. Onte sola la religion pòu jogar un ròtle sociau per sauvar lei gents de la pauretat, de la misèria, de la dròga. Lo govèrn estènt represiu per leis estajants. La realizacion un pauc telefilm, sota la faussa fòrma d'un reportatge, camèra a l'espatla a tendéncia de perdre sei personatges per faire passar son messatge. La scèna d'amor d'una non-cresenta ambé lo jove curat (en crisi) arriba pas d'escandalizar. Tot dau lòng Jeremi Renier a de mau de mestrejar son jòc dins la lenga qu'es pas sieuna. Demòra pasmens un polit document sus lo subjècte. E ansin l'òbra garda son objectiu  educatiu e informatiu. De veire en Vod ò sus lei plataformas de telecargament leiau.

dissabte, 27 de juliol del 2013

No: Lo Film de Pablo Larrain cònta coma un publicista per la fòrça d'imatges joiós e un sens poderós de la vidèo lucha contra la dictatura de Pinochet. M'agrada coma lo cineasta utiliza lo format 4/3 a la mòda de la television deis annadas uechanta. Lo format VHS es estat conservat. De logar sus I-tunes ò en Vod.
Lenga originala dau film: castilhan.

De Colors e de dessenhs: enfància de l'Art, art de l'enfància.

La fondacion Quartier publica de libres de coloriar ambé de grands noms: Moebius, Mendini, Kintano, Muek, Minjun. Un bonur. Quasèrn de coloridatge d'artistas,colleccion de 6 títols. www.fondation.cartier.com
Dins Dessine-moi Avignon, Olieslaeger edita de dessenhs en negre e blanc sus 5 ans de festenau.

dijous, 18 de juliol del 2013

Imatges d'estiu

Albert Dubout. Espaci Dominique Bagouet. Clapàs. Fins au 29 de setembre.
Miquèu Barcelo. Terralhas a Ceret. Musèu d'Art Modèrn. Fins au 12 de novembre.
Bernard Plossu. Pavilhon popular de Clapàs. Sequéncias fotograficas. Colors Plossu 1958-2013. 240 imatges ambé son Nikkormat. Òbra en colors. Fòtos de viatge.

diumenge, 14 de juliol del 2013

LO COR MANJAT vist per Tam

Me demande perque pense
Me demande perque pense encara
Me demande perque pense encara en tu

Me demande perque pense encara en tu, an aqueste !


A ! Aqueste !


Sauprai pas, sauprai pas !


E tu m’arribas. E tu m’arribas.

E tu m’arribas. E tu cridas.
E tu cridas : A ? E tu dises : A ! A !

Vas a la cosina. A ! A !

E tu me prenes lo còr un còp de mai



E es sempre a tu. E per un còp es a tu fin finala


Degun mai lo raubarà pas


Un còfre en banca lo protegirà




Se creses qu’es la vida


De li aprene la regòla


Mon còr


Lo shopping e lo tricòt


Mon còr


Li aprendràs

Apren-me!

A! Pren-me!


Cosina me

Vòle pas lei sòbras

D’un còr blu

D’un còr sanhós

D’un còr a punt

Ren.

Cosina-me... Enfin!
Tèxt e dessenh dau Tam. (c) 1999.